Merhaba Yeşim Hanım, ben evli bir kadınım. Aslında eşimle birbirimizi seviyoruz ama eşimin annesine karşı tavırları yüzünden son zamanlarda evliliğimiz çok yıprandı. Kayınvalidem yalnız yaşıyor. Allah uzun ömür versin, sağlığı da yerinde; kendi işini kendi görebiliyor. Buna rağmen eşim her gün annesine gitmek zorunda hissediyor. İş çıkışı doğruca oraya gidiyor. Bir ampul değişecek, o gidiyor. Musluk damlatıyor o gidiyor. Markete gidilecek yine o gidiyor. Hafta sonu desen zaten yarım gün orada geçiyor. Kayınpederim öldü. Öldükten sonra kadın kocama sarıldı. İlk hiç ses etmedim sonuçta annesi tabii ki ilgilenecek dedim. Ama artık bizim ailece yapacağımız planlar bile kaynanamın işine göre ayarlanıyor. Çocuklar “Baba bizi gezdir” diyor annesinin bir işi çıkıyor, plan iptal oluyor. Akşam birlikte yemek yiyeceğiz diyoruz, telefon geliyor, yine gidiyor. Geçen ay evlilik yıldönümümüzde bile restorandan kalkıp annesinin evine gitti. Sebep de televizyon çalışmıyormuş. Ben gerçekten ne diyeceğimi bilemedim. Konuşunca da “Annemi mi kıskanıyorsun?” diyor. Ben annesini kıskanmıyorum sadece artık kendi ailesinin de öncelikli olmasını istiyorum. Bazen kendimi kötü hissediyorum. Sanki annesiyle yarışıyormuşum gibi oluyor. Böyle hissetmek de hoşuma gitmiyor ne yaparsam yapayım bu düzen değişmiyor.
Yeşim Tijen’in cevabı:
Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; “Bir zamanlar meydan okumak isterdim. Kaç meydanını okudum da bu hayatın. Yalnızca iki harfini öğrendim AH AH” Bugün yazıma Didem Madak’ın şiirinden bir kesitle paylaşmak istedim “Ah Ah”… Pek çok şey için “ah ah” diyebilir insan… Bir tek anneye ah diyemez, denmemeli… Ne yazık ki günümüz bazen evlatlara “ah ah” dedirtiyor. Yaşam şartları ebeveynleri bazen çocuklarını kullanmaya zorlayabiliyor. Yoksa eminim anne babalar da çocuklarını kullanmak istemezler. Evlatlar yaşanan çağ ile annelerin zamanının arasında bir köprü görevini de görebiliyorlar. Bazı bakımlardan evlatlar ebeveynlerine öğretici de olabiliyorlar. Bir zaman ebeveynler çocuklarına yol gösteriyor yıllar yıllar sonra çocuklar ebeveynlerine destek olmak zorunda kalıyorlar. Bu işler sırayla, sıra bir gün herkese gelecek. Bu göz ardı edilmemeli… Tabii bu biraz da kişinin kişilik ve şartlarıyla ilgili bir durum. Sizin de belirttiğiniz üzere kocası ölmüş. Kocası her şeyle ilgilenen bir adamdıysa kayınvalideniz cıscıbıl ortada kalmıştır. Paniklemiş, evladına sarılmış, onu ne kadar sıkıntıya düşürdüğünün farkında bile olmayabilir ya da evladının gücünü yanında hissetmek isteyebilir. Bu durumların yaşanmasında kayınpederinizin ölmesinin de etkisi vardır. Hep anne anne desek de babaların (erkeklerin) kadınların gözünde bayağı önemli misyonları olduğu inkar edilemez. Ampül bile takamayan kadınlar da olabiliyorsa kayınvalideniz sudan çıkmış balığa dönmüş olmalı. O balık karada da nefes almayı mutlaka öğrenecek, öğrenmeli… Bunu kendisine eşiniz hissettirecek. Dolayısıyla siz bir geçiş döneminden geçiyorsunuz. Bu geçiş döneminde sıkıntılarınız olacak, bu süreçte sabırlı olmak ve eşinizin sınırlarını annesine yavaş yavaş çizmesini sağlamanız gerekecek. Birden yalnız kalmış. Annesinden uzaklaşmasını beklemeyin. Zaman her şeyi çözer. Bu sınırı çizmesinde siz ve bilhassa çocuklarınız “Ama bak şimdi bütün planımız bozuldu. Çok acil değilse annene sonra da gidebilirsin. Acilse tabii ki git değilse bizim planımızı bozma. Biz de seninle vakit geçirmek istiyoruz, seni özlüyoruz” diyerek eşinize çocuklarınız, babalarına tatlı tatlı yön göstereceksiniz. Önce hislerinizi anlata anlata anlaşılmayı seçeceksiniz. Baktınız eşiniz anlamıyor o zaman kaprislere, küsmelere geçersiniz. Aklı çalışan bir adamsa sizlerin duygularını anlayacak, sınır çizmeye başlayacaktır. Unutmamanız gereken husus sonuçta evladı annesinin sorumluluğunu üzerinde hissediyordur. Onu da anlamak zorundasınız o da sizi anlamak zorunda orta yolu bulmak eşinize kalmış. “Annesini kıskanmıyorum” diye belirtmişsiniz. Zaten niye kıskanacaksınız? Annelerin yeri kalplerde ayrıdır eşlerin yeri ayrıdır. Kayınvalidenizin karada kendi başına nefes alıp sizlerde nefes aldırması dileğimle.
Sevgiler sevgili okurlarıma…
Çözemediğiniz sorunlarınızı yazın, Yeşim Tijen size önerilerde bulunsun.
İşte sorularınızı gönderebileceğiniz adres:yesimilehayatbilgisi@gmail.com
