Acaba bu nişanı atmalı mıyım?

Merhaba Yeşim Hanım; 32 yaşındayım, 6 yıl süren çok uzun bir ilişkim vardı. Birbirimizi gerçekten çok severek başladığımız, hayatımızı birlikte kuracağımızı düşündüğümüz bir ilişkiydi ama zaman içinde çeşitli sebeplerle çok yıprandık ve sonunda ayrıldık. O dönem benim için gerçekten zor geçti; uzun süre toparlanamadım ama zamanla bunun bittiğini kabul edip hayatıma devam etmeye çalıştım. Şu an ayrılığımızın üzerinden yaklaşık 2.5 yıl geçti hem yaşımın ilerlediğini düşündüğüm için hem de ailemin isteğiyle görücü usulü tanışmalara açık olmaya karar verdim. Bu şekilde tanıştığım biriyle yaklaşık 8 aydır birlikteyiz. Kendisi iyi bir insan, saygılı, düzgün biri. Ailelerimiz tanıştı. Aralık ayında nişan yaptık, ağustos ayında düğünümüz planlanıyor fakat geçen hafta bir şey oldu… Yıllardır hiçbir şekilde iletişimimizin olmadığı eski sevgilim bana mesaj attı. Evleneceğimi duymuş… Bana hâlâ beni unutamadığını, beni sevdiğini ve evlenmememi söyledi. O mesajdan sonra içimde bir şeyler karıştı dürüst olmak gerekirse… Ben eski ilişkimi kalbimden tam anlamıyla atamadığını biliyordum ama onun yazmasıyla birlikte fark ettim ki aklımın çok büyük bir köşesinde hâlâ o var. Bunu itiraf etmekten utanıyorum ama bazen nişanlımla konuşurken bile aklıma eski sevgilim geliyor. Onunla yaşadığım duygunun daha farklı olduğunu hissediyorum. Attığı mesaj beni çok heyecanlandırdı. Son günlerde “Acaba bu nişanı atmalı mıyım?” diye düşünüyorum. Aslında tam olarak yapmak istediğim bu ve eski sevgilim de bu konuda beni çok sıkıştırıyor. Ama bunu düşünmek bile beni çok korkutuyor çünkü aileler tanıştı, nişan yapıldı, düğün tarihi alındı, herkes hazırlık yapıyor. Böyle bir şeyi söylersem ailemi çok üzeceğimi, büyük bir olay çıkacağını düşünüyorum. Nişanlıma karşı da kendimi suçlu hissediyorum. O, bana karşı iyi ve ciddi bir insan. İçimde böyle bir kararsızlık varken evlenmek doğru mu bilmiyorum. Kendimi iki arada kalmış gibi hissediyorum. Bir tarafta geçmişte çok sevdiğim yıllar önce bitmiş bir ilişki var, diğer tarafta ise kurulmak üzere olan bir evlilik, herkesin beklentisi… Kalbimi dinleyip sonrasında yaşım da geçmiş olacağı için pişman olmak var diğer taraftan da evlenip ömür boyu eski sevgilimi hatırlar mıyım korkusu var. Bu durum kimseye anlatabileceğim bir şey değil… Görüşlerinizi gerçekten merak ediyorum.

Yeşim Tijen'in cevabı:

Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; “Gözün arkada kalacaksa marifet değildir gitmek” demiş Can Yücel. Sizinki de o misal… Aklınızda bir başkası varken nişanlınızla evlenmeniz marifet olmayacak. Aklınızdan çıkaramadığınız biri varsa bu kendinize ihanettir. Sevgiliniz geri dönmüş sizinle evlenmek istiyor… Nişanlınızla nişanlandım herkese ayıp olacak diye evlenirseniz en büyük ayıbı kendinize yapmış olacağınızın farkında mısınız? Sizce de her şey daha karmaşık hale gelmeyecek mi? Nişanlınızla beraberken bile sevgilinizi düşündüğünüzü yazmışsınız. Bu duyguyla nişanlınızın yanında olmak ona da kendinize de haksızlık değil mi? Yanınızda eşiniz, kalbinizde sevgiliniz… Evlenince bu durum size daha çok acı verecek, doğal olarak yüreğinize sığdırmakta zorlanacağınız bir “keşke”niz olacak. Bu kadar güçlü bir duyguyu evlilik mi yok edecek? Onun size geri döndüğü halde sizin bile isteye reddettiğinizden kendinizi suçlamayacak mısınız?

“Her acı haykırılmaz; bazıları sessizce dikilir” demiş birileri… Siz de sessizce kendi içinizde acınızı bir süre bekleyerek sonrada acı içinde bu acıyı nişanlanarak kapatmaya çalışmışsınız ama kapanmamış. Bazı birliktelikler kişide derin iz bırakabiliyor, bu izleri silmek kolay olmayabiliyor. Kişi unutmuş gibi yaparak başkalarını eski sevgilisini bile kandırabilir olsa da bir tek kendini kandıramaz, kendi gerçeğini çok iyi bilir. Siz de kendi gerçeğinizi biliyorsunuz. Ben sadece sorularımla kendinizi kendinizin cevaplamanızı istiyorum. Çünkü bana sorduğunuz sorunun cevabı bende değil sizde. Ben sadece öngörüde bulunabilirim. Evet, hiç kolay değil iki kişi arasında kalmak… Ağustosta düğününüz olacak nişanlınız iyi bir insan onunla ilgili yazdıklarınıza bakınca sizde derin duygu oluşmadığı anlaşılıyor. Evlenmiş olmak için evleneceksiniz yoksa eski sevgiliniz aradığınızda bu kadar mutlu olmaz heyecanlanmazdınız. Onu reddederdiniz, “Ben nişanlıyım, çok geç kaldın” derdiniz telefonu kapatırdınız. Sevgiliniz size dönmek için geç kalmış, sizi kaybedeceğini anlayınca ortaya çıkmış. Aslında onu yokluğunuzla cezalandırmalıydınız tabii bu cezayı siz de çekmeyecek olsaydınız bu mümkün olabilirdi… Üzülmemeniz mümkün olmayacağına göre yaşanacak üzüntüleri nişanlınızın üzülmesi kırılmasını göze alacaksınız. Onu evlenerek daha çok üzmemek için aklınızda başka biriyle mutlu edemeyeceğiniz ve mutlu olamayacağınıza göre bu ayrılığı gerçekleştirmelisiniz. Başkalarının konuşmasına gelirsek… Bugün konuşurlar yarın unutur, başka birini konuşurlar. İnsanlar nasıl olsa konuşacak malzeme bulurlar. Hiç kimse sizden daha önemli değil. Mutluluğunuza doğru adım atabilmeniz dileğiyle…

Sevgiler sevgili okurlarıma…

Çözemediğiniz sorunlarınızı yazın, Yeşim Tijen size önerilerde bulunsun.

İşte sorularınızı gönderebileceğiniz adres:yesimilehayatbilgisi@gmail.com