Yaklaşık iki yıldır bir ilişkim var. Erkek arkadaşımı çok seviyorum onunla evlenmek istiyorum. O da beni seviyor hatta birkaç kez evlilikten bahsetti ama benim bir türlü aşamadığım bir konu var. Ben ondan önce kısa bir evlilik yaptım. Çok gençtim, ailemin de baskısıyla evlendim. Daha bir yıl bile dolmadan ayrıldık. Büyük bir kavga, aldatma ya da kötü bir olay olmadı. Sadece birbirimize uygun olmadığımızı anladık ve bitti. Şimdiki erkek arkadaşım bunu biliyor. İlk tanıştığımızda anlattım, hiçbir zaman saklamadım ama ailesi bilmiyor. Geçenlerde annesiyle konuşurken “İnşallah artık oğlumuzu evlendiririz” dedi. O an içim bir tuhaf oldu. Çünkü biliyorum ki oğullarının daha önce evlenmiş biriyle evlenmesini istemeyebilirler. Erkek arkadaşım “Ben aileme söylerim, ne olursa olsun seni bırakmam” diyor. Buna inanıyorum da. Ama ailesinin beni istememesi düşüncesi beni çok korkutuyor. Bir de benim ailem bu konuda çok rahat değil. “Boşanmış olduğunu herkesin bilmesine gerek yok, nasıl olsa geçmişte kaldı” diyorlar. Ama ben böyle bir şeyin gizli kalmasını istemiyorum. Yarın öbür gün düğünde, evlilikte bir yerde ortaya çıkarsa daha kötü olur diye düşünüyorum. Erkek arkadaşımın ailesi beni kabul etmezse diye geceleri düşünüp duruyorum. Bazen “Boş ver, biz birbirimizi seviyoruz” diyorum. Bazen de daha evlenmeden ailesiyle problem yaşamaktan korkuyorum. Geçmişte bir evlilik yapmış olmam benim bugün kuracağım yuvayı neden bu kadar etkiliyor, onu da anlamıyorum. Ben aynı insan değilim, üzerinden yıllar geçti. Sizce ilk evliliğimi söylemeli miyim? Eğer söylersem ve tepki gösterirlerse onları bu evliliğe nasıl ikna edebiliriz?
Yeşim Tijen’in cevabı:
“-Ah benim, -Arsız umudum, Hep delisin, Hep mavi...”
Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; sizinki de biraz zor bir dilek... Paylaştığım dörtlükte dendiği gibi biraz arsızca biraz da delice çünkü bekar bir genç adamla berabersiniz; siz evlenmiş ayrılmışsınız... Gencin ailesi bu gerçeği öğrenince hop oturup hop ayağa kalkacaklardır. Siz de az çok bunları tahmin ettiğiniz için huzursuz ve tedirginsiniz. Onlar da kendilerince haklılar, yüzyıllardır böyle yaşanmış bir durumu tersine çevirmek gibi bir şey sizlerinki... Tabii ki evlendiniz ayrıldınız diye siz eksilmediniz ama bekar bir erkekle evlenmek o hak kaybedilmiş oluyor maalesef bu böyle... Çünkü ailelere göre masumiyetiniz gitti. İlginç değil mi? Şimdilerde bu masumiyet evlenmeden de kaybediliyor. Üzerine kaç ilişki yaşanabiliyor… Yaşananlar nikah defteriyle tescillenmediğinden sözde masumiyet devam ediyor. Kısacası aileler içi nazik bir konu sizin bir şansınız gencin ailesine gerçek söylenmeden onların sizi tanımış olmaları… Bu süreçte bir bağ kurabilmişseniz, kendinizi sevdirebilmişseniz ne ala… Bu bağla ailenin gönlünü çelebilirsiniz belki. Biraz düşünülünce ya... “Olsa ne olur?”, “Kız da çok tatlı, iyi bir kız” denilerek razı gelinebilir yoksa biraz sıkıntılı süreçler illaki yaşanacaktır. Bu süreçte mühim olan sevgilinizin sizin yanınızda olması, sizi yarı yolda bırakmaması… Sevgiliniz yanınızda olursa eninde sonunda bu sorun aşılabilir diye umuyorum bunu da zaten yaşayarak göreceksiniz. “Ailesini bu evliliğe nasıl ikna edebilirim?” demişsiniz… Şimdiye kadar kendinizi sevdirdiyseniz gerisi sevgilinizde ailesini ikna edecek olan sevgiliniz o da kararlı durarak… “İlle de olacak”, “Ben istiyorum, seviyorum” diye direterek ailesini ikna etmek için çabalaması gerekecek.
Ailenizin “Kimseye söylemene gerek yok” sözüne gelirsem… İnanın bir ailenin böyle bir söz söylemiş olması beni çok şaşırttı. Bu kadar büyük bir gerçek nasıl saklanır doğrusu aklım almıyor. Siz ailenizin bu yanlış düşüncesine sakın uymayın ki başınız her daim dik olsun. Yalanlarla bir aileye gelin olunur mu? Güven kaybedilmeyecek kadar değerli bir duygudur. Son söz iki insan birbirini seviyorsa onlara kimse engel olamaz ama dediğim gibi ikisi de seviyorsa…
Sevgiler sevgili okurlarıma…
Çözemediğiniz sorunlarınızı yazın, Yeşim Tijen size önerilerde bulunsun.
İşte sorularınızı gönderebileceğiniz adres:yesimilehayatbilgisi@gmail.com
