HTHAYAT
BİRKAÇ KELİME YAZARAK SİZE YARDIMCI OLABİLİRİZ
Ruhumu Öpmeyi Unuttun
Giriş: 20 Kasım 2013, Çarşamba 10:27
Güncelleme: 27 Ocak 2014, Pazartesi 18:54

Hem gidenlerin hem de kalanların o büyük yalnızlığına, "ölüm"e eğiliyor. Aral ölümü bir başlangıç ya da son değil, salt bir geçiş anı olarak kurguluyor.

Öykülerin odağına direnmeyi, ayakta kalmayı yerleştiriyor ve "ölüm hali"nin ortak kodlarıyla uğraşmak yerine bireylerdeki karşılıkları sınıyor. Bunu yaparken kalemini kamera gibi kullanıyor, her öykünün kendine has atmosferini, olağanüstü ayrıntı zenginliğiyle destekleyip bir duygular şölenine dönüştürüyor ve okurunu belleklerde iz bırakacak fantastik bir yalnızlıklar evrenine sürüklüyor.

Paylaş:
brush-purple Yorumlar