Merhaba Yeşim Hanım 33 yaşındayım. Üç yıl süren, evlilik konuştuğumuz bir ilişkim vardı. Geçen ay hiçbir tartışma yokken, hiç uyarı vermeden “Ben yoruldum” deyip gitti. Ardından sosyal medyada gayet mutlu, gezmelerde, gülücükler içinde paylaşımlar yapmaya başladı. Ben ise sabahları kalbimde bir ağırlıkla uyanıyorum. En çok şu canımı yakıyor: Ben hâlâ onu özlerken, onun beni bu kadar çabuk silmiş görünmesi… Arkadaşlarım “zamanla geçer” diyor ama ben çoktan unutulmuşum, hissediyorum. O yoluna devam ederken benim kadar bu kötü hissetmem normal mi? Yoksa hâlâ bu kadar acıyor olması, onun bana sandığımdan daha az değer verdiğini mi gösteriyor? Bu acı ne zaman geçer?
Yeşim Tijen’in cevabı:
Merhaba sevgili okurlar size de merhaba sevgili okurum; sizinki yaşanması mümkünken yaşanamamış yarım kalmış bir aşkın hikâyesi… Hayaller kurup umarken beklemediğiniz bir vedayla karşılaştınız. Canınız çok acıyor. Hangi yas acısı çekilmeden iyileşmiş ki? Acının içinden geçerken döktüğünüz gözyaşları aldığınız derslerle gün gün iyileşeceksiniz. Solan bir çiçeği yeniden canlandırmaya çalışmak gibi düşünün… Yerini değiştireceksiniz, toprağını yenileyeceksiniz, ışık almasını sağlayacaksınız, onunla konuşacaksınız… Kendinize de aynen böyle yapacaksınız. “Sen güçlüsün, yıkılmayacaksın” diye motive ederek içinizdeki solmuş ruhunuzu yeşerteceksiniz. Bırakın sevgiliniz bu ayrılığın keyfini yaşasın; gülsün, eğlensin… İşte tam burada bir söz paylaşmak istiyorum “Sen beni sana yenilmiş olarak hatırla. Nasılsa bir gün kazandığının zafer olmadığını anlayacaksın” demiş birileri… Evet, sevgili okurum bugün zil takıp oynayan sevgiliniz aynen böyle hissedecek ama o zaman siz dimdik ayakta olacaksınız ve asla geriye bakmayacaksınız.
Sosyal medya paylaşımları kişinin hayatına dair tam bir ölçü değildir. Gözyaşlarını paylaşan birini gördünüz mü? Hep gülümsemeler… Hepimiz mutlu hallerimizi paylaşırız onun için de bu paylaşımlara takılmayın hatta o paylaşımlara hiç bakmayın. Sizi verdiği sözlere rağmen yarı yolda bırakan birini niye gözetliyorsunuz? O paylaşımlara baktıkça kendinde size bitirmiş biri için içsel mücadeleye devam edeceksiniz. Geriye bakmayın diyorum çünkü sevgiliniz önceden planlarını yapmıştır. Hiçbir ayrılık birden gelmez önceden düşünülmüştür.
Birçok yazımda belirtmiştim aslında ayrılığın ayak sesleri beden dilinde sözcüklerinde susmalarında hep kendini gösterir ama yakıştırması zordur; kişiler görmek istedikleri gibi görürler, “Bana öyle gelmiştir”, “Yok öyle demek istememiştir” vs. diye insan en çok kendini kandıran olur ve gerçekten en iyi ilaç zaman ve meşgaledir, yeni hayallerdir. Bu bir süreç; insanı silindir gibi ezip yıkıp geçen bir süreç ama yüce rabbim insanları o kadar güçlü yaratmış ki o güç kişiyi yeniden ayağa kaldırıyor, daha güçlü hale getiriyor. Sizin için de farklı olmayacak. Bir gün onu düşündüğünüzde hiçbir şey hissetmeyeceksiniz; sizi bırakmış gitmiş, arkasına bile bakmamış birini hatırlayıp geçeceksiniz. Az sabır şimdi acınızı yaşayın, tutmanız gereken yası tutun sonra içinden güçlenerek çıkın olur mu? Biliyorum başaracaksınız.
Sevgiler sevgili okurlarıma…
Çözemediğiniz sorunlarınızı yazın, Yeşim Tijen size önerilerde bulunsun.
İşte sorularınızı gönderebileceğiniz adres:yesimilehayatbilgisi@gmail.com
