Merhaba Yeşim Hanım; iki aylık evliyim. Eşimle severek evlendik ama ailesi, özellikle de kayınvalidem bu evliliği hiç istemedi. O yüzden gizlice evlendik. Şimdilik kiradaki evimiz boşalana kadar kayınvalidemlerde kalıyoruz. Kayınvalidem bana açık açık kötü davranmıyor ama istemediği çok belli. Konuşmaları kısa, bakışları mesafeli. Evde yokmuşum gibi davranıyor. Bazen sofrada bile bana hitap etmeden konuşuyor. Eşime karşı da benim yanımda farklı, yalnız kaldıklarında farklı davrandığını hissediyorum. Ben bunları eşime pek anlatmıyorum. Zaten ailesiyle zor bir süreç yaşadı, onu üzmek istemiyorum. “Zamanla alışırlar” diye kendimi avutuyorum. Ama içimde bir sıkıntı var. Kendimi istenmeyen bir misafir gibi hissediyorum. Bir yandan sabretmek istiyorum, bir yandan da bu durumun beni yorduğunu fark ediyorum. Eşimle aramı bozmak istemiyorum ama susmak da ağır gelmeye başladı. Yeşim Hanım, böyle bir durumda ne yapmalı? Sizce sınır koymalı mıyım, müdahale etmeli miyim?
Yeşim Tijen’in cevabı:
Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; istenmediğiniz bir eve bunu bile bile gelin olduysanız bunları yaşayabileceğinizi de öngörmeliydiniz. Sizlerin bu evliliğe adım atmanızla kimse birden sizi bağrına basmaz; aksine için için kızarlar ama siz gelinleri olarak aileye sokulan davranışlar içinde olur, misafir gibi davranmazsanız; kayınvalidenizin davranışları, cümlelerinin kısalığı, bakışlarındaki soğukluk zamanla sıcaklığa dönebilir. Olmaz diye bir şey yok. İnsan davranışlarıyla insan kazanır bunu bilmelisiniz. “Ben gelin oldum beni sevecekler”. Yok öyle bir üstünlük. Önünüzde koca bir ay var bu bir ayda misafir gibi bir köşede ilgi beklemeyin; elli, ayaklı olun, kayınvalidenize yardımcı olun. O süpürüyorsa siz silin ya da tozları alın, yemek yapıyorsa siz de onun yanında olun ya da yardımcı olun. Yemek yapmayı biliyorsanız “Anne bugün sizlere ben yemek yapmak istiyorum” diyerek kendinizi ailenin içine katın, kendinizi gösterin. Yeni gelini görmeye gelenler olur onlara izzet ikramlı olun. Bunlar zor şeyler değil. Evin hizmetçisi olun demiyorum, bir gelinden beklenenleri yapmanızı öneriyorum. Bu aile olmaktır.
Kayınvalidenizi sevmek zorunda değilsiniz, sevmeseniz bile saygılı davranışlar içinde olmak zorundasınız. Geçen gün bir arkadaşımla telefonda konuşuyorum tanıdığı bir kadının kayınvalidesi ölmüş, gelin bir ağlıyormuş bir ağlıyormuş “Ay Yeşim çok şaşırdım, kayınvalidesi için ağlayan gelini görünce” dedi. Beraberce kahkahalarla güldük. Tabii ki arada sevilen kayınvalideler de var o kadar da değil ama genelde sevilmiyor ya… Bu kısmı gülümseyerek geçelim… Siz elinizden geldiğince yakın olmaya çalıştınız, baktınız kayınvalidenizin o suratı yine gülmüyor işte o zaman o suratı hiç önemsemeyeceksiniz ve o zaman sınırlarınızı çizeceksiniz. Nafile çabalara gerek yok. Neyi anlarsınız? Kayınvalidenizle sıkıntı bir gelin kaynana ilişkisi içinde olacaksınız, onun için de daha birbirinizi tanımadan hemen birden sınır çizmemelisiniz. Hemen sınır çizmek aileyi birbirine karıştırmak olur. Sizden bütün aileye yansıyacak bir durumu yaratmış olursunuz. Bu onlara “Bak istemediğim kadar varmış” deme şansını verir ki bundan siz de mutluluk duymazsınız. Eşinizin yaşadıklarınız karşısında sizin yanınızda durması sizin en büyük kuvvetiniz olacaktır onun için de çabalarınızı o varken de göstermelisiniz ki annesine “Anne niye böyle yapıyorsun?” deme hakkı olabilsin. Eşinizi üzmemek için ona yaşadığınız sıkıntıları aksettirmemenizi anlıyorum ama her zaman susmak doğru bir davranış değildir. Annesini kötülemeden biraz rahatsızlıklarınızı hissettirmelisiniz”. Zamanla her şey düzelir mi?” derseniz… Bunu öngörebilmek zor kişilerin iyi niyeti, sabrı, toleransı kısacası karakteriyle alakalı bir durum. Yıllardır dillere düşen gelin kaynana ilişkisinde her şey mümkündür ama dileyelim iyi niyet sevgi ve emek kazansın.
Sevgiler sevgili okurlarıma…
Çözemediğiniz sorunlarınızı yazın, Yeşim Tijen size önerilerde bulunsun.
İşte sorularınızı gönderebileceğiniz adres:yesimilehayatbilgisi@gmail.com
