Ben yanarım yavruma, yavrum yanar yavrusuna


Sevgi, varlığı ve yokluğuyla bizden sonraki nesilleri ciddi bir biçimde etkileyen bir kavram. Deneyimsel oyun terapisini kuran Byron Norton bundan bir kaç sene önce seminer için geldiği İstanbul'da aklımdan hiç çıkmayan bir şey söylemişti: "Ebeveynlik yapma biçiminiz sizden sonraki 5 nesli etkileyecek..."





Çocuklarını yeterince sevememiş anne-babalar varsa da dünyada bir o kadar, belki daha fazla da çocuklarını gözünden sakınıp, pamuklara sararak sevmiş anne-babalar var. Aile dizimi denen bir yöntemin mucidi olan Berth Hellinger'in Sevgiyle Yükselmek (Kaknüs Yayınları) isimli bir kitabı var. Bu kitapta bir de ana-babadan çocuğa, çocuktan da onun çocuğuna geçen sevginin ifadesi olan bir alman şair Boerries Münchhausen tarafından yazılmış bir şiir var. Ben çok sevdim.



Babamın bana sevgiyle verdiğini


Ona tam olarak geri veremedim çünkü


Bir çocuktum henüz, hediyenin değerini anlamayan


Büyüdüğümde ise artık yetişkindim


Pek de yumuşak olmayan


Şimdi oğlum büyürken


Onu herkesten çok seviyorum ve


Babamın bana verdiklerini aktarıyorum


Ama biliyorum ki, ona verdiklerimi bana geri vermeyecek


Çünkü o da bir erkek, tıpkı benim gibi


Kendi çizdiği yolda ilerleyecek


Bana olan borcunu torunuma aktarırken


Onları izleyeceğim, özlemle ama kıskanmadan


Nesiller boyu oynanan bir oyun bu


Büyükler küçüklere doğru atacak altın topu


Küçükler dönüp bakmayacak geriye doğru


Facebook Yorumları

YORUMLAR

Yorum kurallarını okumak için tıklayınız!

Sizlere daha iyi bir hizmet sunabilmek için sitemizde çerezlerden faydalanıyoruz. Sitemizi kullanmaya devam ederek çerezleri kullanmamıza izin vermiş oluyorsunuz.

Detaylı bilgi almak için 'Çerez Politikasını' ve 'Gizlilik Politikasını' inceleyebilirsiniz.