Merhaba size bu ay çok güzel bir konuyu ele alacağım.
Son günlerde ekran başına geçtiğimde yüzümü gülümseten, göğsümü kabartan bir tabloyla karşılaşıyorum.
Para yüzme sporcularımızın başarıları…
Her kulaçta biraz daha gururlanıyor, her madalyada “İyi ki varsınız” diyorum.
Çünkü onlar sadece bir yarış kazanmıyor. Suyun içinde kendi sınırlarını aşarken, tribünde ve ekran başında onları izleyen milyonlarca insana da çok önemli bir mesaj veriyorlar:
Engel, insanın bedeninde değil; çoğu zaman ona çizilen sınırlardadır.
Bir sporcu düşünün…
Antrenman yapıyor, yoruluyor, bazen başarısız oluyor, yeniden başlıyor. Herkes gibi onun da korkuları, kaygıları ve zorlandığı anlar var. Ama havuza girdiğinde bütün bunları geride bırakıp önündeki mesafeye odaklanıyor.
Kulaç atıyor.
Bir daha kulaç atıyor.
Ve sonunda duvara ulaşıyor.
O anda kazanılan yalnızca bir madalya değil.
O madalya; yıllarca verilen emeğin, sabrın, disiplinin ve vazgeçmemenin karşılığı.
Ben bir engelli birey ve yazar olarak bu başarıları izlerken, sporcularımızın yaşadıklarını kendime çok yakın hissediyorum. Çünkü engelli olmak, hayata biraz daha fazla mücadele ederek tutunmayı öğrenmek demek.
Bazen bir merdiven sizin için dağ kadar büyük olabilir.
Bazen bir kaldırım, bir otobüs, bir bina girişi hayatınızı zorlaştırabilir.
Bazen de insanların önyargıları, fiziksel engellerden çok daha ağır olabilir.
Ama bütün bunlara rağmen hayalleriniz varsa, yolunuz da vardır.
Para yüzme sporcularımız bana bunu bir kez daha hatırlatıyor.
Onları izlerken yalnızca “Ne güzel yüzüyorlar” demiyorum.
“Ne güzel mücadele ediyorlar” diyorum.
Ve aslında onların mücadelesi, hepimize ait bir mücadele.
Çünkü engelli sporcuların başarılarını yalnızca madalya kazandıkları zaman hatırlamamalıyız. Onlara yarış günü alkış tutmak elbette çok güzel. Fakat asıl görevimiz, onların hayatlarını kolaylaştıracak bir toplum kurmak.
Erişilebilir spor salonları…
Ulaşılabilir havuzlar…
Engelsiz ulaşım…
Eğitim ve istihdam fırsatları…
Ve en önemlisi, engelli bireyleri acınacak insanlar olarak değil, hayalleri, yetenekleri ve hedefleri olan bireyler olarak görmek.
Bir sporcunun boynuna madalya takıldığında hepimiz gururlanıyoruz.
Peki o madalyaya giden yolda hangi engelleri aşmak zorunda kaldığını hiç düşünüyor muyuz?
Belki de asıl başarı burada başlıyor.
Ben yıllardır şuna inanıyorum:
İnsan isterse birçok şeyi değiştirebilir.
Bunu kitaplarımda da yazdım, hayatımda da yaşamaya çalıştım.
Bugün para yüzme sporcularımızın başarılarını görünce aynı cümleyi yeniden kurmak istiyorum:
“Ben istersem her şey güzel olur.”
Onlar istediler.
Çalıştılar.
Sabrettiler.
Ve şimdi Türkiye'nin bayrağını havuzların üzerinde dalgalandırıyorlar.
Onların başarısı, engelli çocuklarımızın da hayaller kurmasına vesile oluyor. Belki bugün onları televizyondan izleyen küçük bir çocuk, yarın eline yüzme gözlüğünü takacak ve “Ben de yapabilirim” diyecek.
İşte bence en büyük madalya budur.
Bir insana umut olmak…
Bir çocuğa cesaret vermek…
Bir topluma “Sınırlarınızı yeniden düşünün” diyebilmek…
Para yüzme sporcularımıza buradan kocaman bir teşekkür göndermek istiyorum.
Siz yüzdükçe biz gururlanıyoruz.
Siz kazandıkça Türkiye seviniyor.
Ama sizden daha önemlisi, siz başkalarının da kazanabileceğine inandırıyorsunuz.
Ve belki de bu yüzden…
Havuzda sadece su yok.
Orada umut var.
Orada cesaret var.
Orada emek var.
Orada hayaller var.
Ve en önemlisi…
Suyun içinde engel yok.
Yeter ki insanın içinde yüzmeye devam edecek kadar umut olsun.
Herkese engelsiz bir ay diliyorum...
* Haberin fotoğrafı AA tarafından servis edilmiştir.
