Birkaç asır öncesi... Bu insanlar neye sevinir, neyi diler, neyi istemez ya da neye üzülürdü, kim bilir? Bir an öyle merak ettim ki... Ne çok başkalaşmış isteklerimiz, temennilerimiz, kurduğumuz hayallerimiz, hayattan beklentilerimiz!
İsteklerimiz, temennilerimiz ve hayallerimiz türlü şekiller almış; modaya uymuş, uyumsuzlaşmış ya da tamamen farklılaşmış, başka boyutlara taşınmışız. Bundan üç asır önceki bir kadının hayali neydi acaba?
Balkonunda çiçekler yetiştirir miydi? Yoksa dallar korkuluktan sarkmış mıydı? Neye sevinirdi peki? Çocuğu erkek doğduğu için mi, yeni bir entari diktirdiği için mi, yoksa bir tas sıcak çorba içebildiği için mi? Neydi hayalleri, ne görmek isterdi, ne onu heyecanlandırırdı? Hangi hayaller alıp götürürdü, ya da alıp götüren bir hayal kurar mıydı?
Şimdiye bakıyorum... Evrimleşmiş isteklerimize, doyumsuz insanlığımıza, gelişen olaylara, yaşanan hayatlara; şu anda yaşayan bir kadının hayaline, onu mutlu eden şeylere, nelere üzüldüğüne, şu an nelerden korktuğuna... İnan, akıl sır erdiremiyorum! Ölesiye merak ediyorum.
Bundan birkaç asır önce yaşayıp, beyaz başörtülü, güler yüzlü bir anacığımızla sohbet etmeyi; diz dize verip o zamanda çay yoksa belki başka şeyler içmek nasıl olurdu?
Çağdışı hayallerimi, eski kokulu, dalıp götüren ümitlerimi, yaşattığım yerlere doğru yolculuk ettim. Şu anların hayatlarının tahammülsüzlükleri, anlamsız kurgusal yaşantıları arasından sıyrılıp, hayali bile beni dinlendiren eski mutluluklara daldım bugün.
Acaba bundan üç asır sonra da bir kadının meraklı hayalinde geziyor olacak mıyız?
