Bu içerik Çift Terapisti Psk. Dr. Sevilay Abudaram tarafından kaleme alınmıştır.
İlişkilerde her şey yolundayken, çiftler birbirlerini anlamakta genellikle zorlanmaz. Sorunlar ortaya çıktığında ise tablo değişmeye başlar. Aslında her ilişkide anlaşmazlıklar, hayal kırıklıkları ve çatışmalar yaşanır. Bunlar ilişkinin doğal bir parçasıdır. İlişkiyi yıpratan şey çoğu zaman sorunun kendisi değil, o sorunun çözülememesidir. Tam da bu noktada birçok çift aynı yönteme başvurur; partnerini analiz etmeye çalışmak.
Neden böyle davrandı? Bunu söylerken neyi kastetti? Aslında ne hissediyor? Bana vermek istediği gizli bir mesaj mı var?
Partneri anlamaya çalışmak, davranışlarını yorumlamak ve ilişkinin dinamiklerini değerlendirmek son derece kıymetli bir çabadır. Ancak bu çabanın sağlıklı sonuç vermesi için gözden kaçırılmaması gereken önemli bir nokta vardır. Partnerimizi analiz ederken ne kadar tarafsız kalabiliyoruz?
Çoğu zaman partnerimizi anlamaya çalıştığımızı düşünürüz. Oysa gerçekte yaşananları kendi duygularımız, beklentilerimiz, ihtiyaçlarımız ve geçmiş deneyimlerimiz üzerinden yorumlarız. Böyle olduğunda da partnerimizden çok aslında kendi bakış açımızı analiz etmiş oluruz. Partneri gerçekten anlayabilmenin yolu, olaylara onun bulunduğu yerden bakabilmektir. Onun düşünce yapısını, ihtiyaçlarını, beklentilerini ve duygularını anlamaya çalışmadan yapılan analizler çoğu zaman eksik kalır. Çünkü insanlar aynı olaya çok farklı anlamlar yükleyebilir.
Burada önemli olan nokta, partnerimizin düşüncelerini veya bakış açısını kabul etmek değildir. Ona katılmak zorunda da olmayabiliriz. Ancak onu anlayabilmek zorundayız. Çünkü ancak o zaman hangi konularda farklı düşündüğümüzü, hangi noktalarda benzer hissettiğimizi sağlıklı bir şekilde değerlendirebiliriz. Aşırı analiz tuzağı da tam olarak bu noktada ortaya çıkar. Kişi, partnerini anlamaya çalıştığını düşünürken olayları sürekli kendi perspektifinden yorumlamaya devam eder. Her davranışı kendi duygusal filtresinden geçirir, her durumu kendi ihtiyaçları üzerinden değerlendirir. Sonuç olarak yaptığı analiz ne ilişkiyi ileri taşır ne de partnerini daha iyi anlamasını sağlar. Tam tersine, kişi düşündükçe daha fazla düşünmeye başlar. Sorular yeni sorular doğurur. Yorumlar çoğalır. Zihin sürekli çalışır ancak çözüme ulaşamaz. Böylece analiz süreci, ilişkiyi anlamaya yardımcı olan bir araç olmaktan çıkar ve kişinin kendisini çıkmaza sürükleyen bir döngüye dönüşür. Bunu farklı diller konuşan iki insan gibi düşünebiliriz. Partnerlerden biri İngilizce, diğeri Fransızca konuşuyorsa, birbirlerini anlamaları oldukça güçleşir. İlişkilerde de benzer bir durum yaşanır. Kendi bakış açımızdan çıkmadan partnerimizi anlamaya çalıştığımızda, aslında farklı diller konuşmaya devam ederiz. Bu nedenle partneri analiz ederken asıl amaç haklı çıkmak ya da kendi yorumlarımızı doğrulamak olmamalıdır. Öncelikle onun dilini, onun bakış açısını ve onun ihtiyaçlarını anlamaya çalışmak gerekir. Çünkü gerçek anlayış ancak o noktada başlar.
İlişkilerde her şeyi çözmeye çalışmak bazen çözümün kendisinden uzaklaştırabilir. Oysa doğru yerden bakıldığında, uzun analizlere ihtiyaç kalmadan anlaşılabilecek pek çok şey vardır. Partnerinizi anlamaya çalışırken onun ne söylediğine değil, hangi yerden konuştuğuna kulak verdiğinizde hem ilişkiniz hem de iletişiminiz çok daha sağlıklı bir zemine oturabilir.
Çocukluk travmalarımız partner seçimimizi nasıl etkiler?
