Bakıyorum da geç kalmışım senli günlere, bizli günlere; eksik kalmış anılarımız, bitmiş duruyor amaçlarımız. Doğruya hangi amaca hizmet veriyor yaşamımız? Milyonlarca yalanın etrafında dönüp dolaşıyoruz.
Hikâyelerimiz diyorum, hikâyelerimiz. Her insan kendi hikâyesinin kahramanı kendi yaratırmış. Biz kendi hikâyelerimizin kahramanları olduk, epey de güçlüce. Oysa hep masallarda kahramanlar dürüst, güçlü, erdemli kişilerden oluşurdu. Ne oldu? Biz kahramanlarımızı birer katile çevirdik. Kahramanları olmaya çalıştığımız hayatların yalanları olduk. Hep çocuk kalmak istiyorduk ya iyi ki çocuk kalamadık. Yalancısı olduğumuz bu hikâyeye önce kendimiz inanmaya başladık. Sonra etrafımızdaki ne kadar insan varsa onları da bu yalanlara ikna ettik.
Haklısınız, şimdi kendi hikalerimizin pelerinsiz kahramanlarıyız. Hepimiz modern zamanın lokomotifleriyiz. Düşüncelerimiz, duygularımız, davranışlarımız bile birbirine benziyor. Çünkü hepimiz aynı yalanların içerisinde yaşayıp kayboluyoruz. Yaratıcılık sanrılarımız yok artık. Bilmediklerimiz değil, bildiklerimizin peşinden koşuyoruz.
Biz eksik değil de tam görünmenin derdindeyiz. Kusurlarımızı benimsemiyoruz. Hatalarımızla yüzleşmiyoruz. Büyümekten mi korkuyoruz yoksa birer katile çevirdiğimiz kahramanlarımızdan mı?
Şu soruyu soruyorum şuan sana. Küçükken izlediğim çizgi filmlerde kahramanların hepsi birbirinden ayırt edici özellikleri olurdu. Kimi uçardı, kimi hızlı koşardı, kimi hayvanlarla konulurdu hepsi bir mucizenin peşinden giderdi.
Peki ya seninki?
Semra Keskin
Fotoğraf: Victor Gudzelyak
Benim kahramanım cesurdu, vazgeçmek nedir bilmezdi
inşallah hep öyle kalır
klonlanmış biçimde yaşıyoruz fakat herkes kendi hikayesinin kahramanı olmalı
güzel kadın çok ince ruhlu dokunaklı bir yazı başarıların devamını dilerim
bütün kahramanlarım küçükken izlediğim çizgi filmlerde kaldı
benim kahramanım hep hayaller kurardı hiç vazgeçmek bilmeden
benimkiyle çok ortak noktası var desene
galiba alıştığımız yalanları duymak acıttı kendi içimizde bilmediğimiz bir yere sürüklediniz bizi şuan orda mutsuzca kahramanımı arıyorum
kusurlarımızda kaçmaya çalışırken hepten boğuluyoruz haklısın :)
galiba farkına varamıyoruz yaşarken teşekkürler
tebrikler başarılı
teşekkürler
o sorduğun soruya cevap veremiyorum mesela
kesi̇nli̇kle bende düşünüyorum
hiç pes etmiyor oluşum beni kahraman yapar mı?
çok keyif aldım okurken dönemin en büyük problemlerine yer verilmiş
ne kadar doğru o yalanlarda boğularak yaşıyoruz
pelerinsiz kahramanların bizden uzaklaşması dileğiyle çok güzel bir yazı olmuş
Benim kendimce kahraman ilan ettigim bir kisi vardı bir zamanlar ve benim kahramanımın en güçlü özelliği ise Hep umutları ile beni bir kuş uçurup beraberinde söylediği , " Amalar " yüzünden yere çakılmamı çok iyi yaşatabilmesiydi Amalar kendinden önce gelen herşeyi yitirirdi zaten...
İçimizdekinin yazıya dökülmesi, başarılı ☺️
gerçeklerle yaşamak yoruyor bazen bizleri