Merhabalar size yılın son köşe yazısını yazmak istedim. Yeni bir yıla girerken herkesin dilinde aynı kelime var: Umut. Ama umut, takvim yaprakları değişince kendiliğinden gelmiyor. Umut; yaşanmışlıkla, sabırla ve vazgeçmemekle anlam kazanıyor. Ben umut kelimesini düşündüğümde aklıma iki isim geliyor. Biri pistlerin efsanesi Michael Schumacher, diğeri ise hayatın tüm virajlarını bedeninde hisseden bir yazar: Ersin Ata.
Birbirlerini hiç tanımadılar. Aynı dili konuşmadılar. Aynı coğrafyada bile yaşamadılar. Ama kader onları aynı kelimede buluşturdu: Direnç. Schumacher, dünyanın en hızlı adamıyken bir anda sessizliğe gömüldü. Ben ise doğduğum günden beri hızla değil, sabırla ilerlemek zorundaydım. Onun direksiyonu ellerinden alındı, benimse hayat bazen kelimeleri bile zorla ağzımdan aldı.
Ama ikimiz de şunu biliyoruz: Hayat dur dediğinde bile insanın içindeki mücadele susmaz.
Yeni yıl bana göre “mucize bekleme” zamanı değil. Yeni yıl, kendin için ayağa kalkma zamanı. Kimi zaman bir adım, kimi zaman bir kelime, kimi zaman sadece “bugün de buradayım” diyebilme cesareti.
Schumacher bugün konuşamıyor olabilir. Ben bazen konuşmakta zorlanıyor olabilirim. Ama ikimizin de hikâyesi hâlâ insanlara şunu fısıldıyor: Beden yorulabilir ama umut asla felç kalmaz.
Bu yeni yılda kimseye “her şey güzel olacak” demiyorum. Ama şunu gönül rahatlığıyla söylüyorum: Vazgeçmezsen, her şey anlamlı olur.
Ben yazmaya devam edeceğim. Schumacher yaşadığını hissettirmeye devam edecek. Ve biz, görünmeyen bir bağla insanlara umut olmaya devam edeceğiz.
Yeni yıl; güçlü olanların değil, dayananların yılı olsun.
Herkese engelsiz bir yıl diliyorum...
Yazı: Ersin Ata
