Çocukluk çoğu zaman ne olduğunu bilmediğimiz şeylerin içinde yaşamaktır. Adını koyamadığımız alışkanlıkların kuralların ve ritüellerin ortasında büyürken her şeyin "böyle olması gerektiğini" sanırız. Sonra bir gün büyürüz ve geriye dönüp baktığımızda aslında hiç anlamadığımız şeylerin içinde ne çok sevgiyi sakla olduğunu fark ederiz.
Hatırlar mısın anne?
Bir kazak örmüştün sarı önünde beyaz bir kedi vardı. Benim en sevdiğim kazaktı. O kazağı giydirip ilkokul kaydı için sokağın başındaki fotoğrafçıya göndermiştin beni. Vesikalık fotoğrafını çektir gel demiştin. Ama fotoğraf çekilirken üzerimdeki kabanı mı çıkarmam gerektiğini bana söylememiştin. O zamanlar küçük bir detay sanmıştım. Oysa şimdi anlıyorum çocukluk en çok söylenmeyenlerin içinde büyüyor.
Hatırlar mısın? Kayısı reçelini çok yediğim için vücudumda alerjiler çıkmıştı. Bana iyileşmem için alerji hapı vermiştin."kaşıntın çok olursa öğlen bir tane daha iç " demiştin. Ben ise her kaşındığında hapı içmiş kutudaki tüm ilaçları bitirmiştim. Neden sadece bir tane içmem gerektiğini söylememiştin anne... O günlerde bilmediğim şey şuydu Sevgi bazen en doğru cümleyi kuramamak demekti.
Hatırlar mısın? Evde herkes gece yarısı kalkıp yemek yer ertesi gün akşama kadar aç kalırdı. Paramız bittiği için aç kaldığınızı sanırdım. Ramazan olduğunu bana anlatmamıştın anne. Ben açlığı bir yokluk sanırken aslında bir inancı izliyormuşum.
Hatırlar mısın? Bir gece yarısı babam beni de sahura kaldırmıştı. Sen çok kızmıştın. Sana orucun ne olduğunu soramamıştım. Sadece sizi izlemekle yetinmiştim. Sonra iftar vakti geldiğinde herkes sofradayken ben tuvaletin kapısında beklemiştim. Gün içerisinde tuvalete gitmenin orucu bozmadığını bana söylememiştin anne...
Ben o zamanlar kuralları anlamaya çalışıyordum. Şimdi ise şunu anlıyorum. Çocuklar her şeyi öğrenmez bazı şeyleri sadece hissederek büyür.
Ve ben ne zaman gözümü açtım biliyor musun anne?
"Ben yedim sen ye" dediğinde...
Geceleri seni dua ederken gördüğümde...
Okuldaki başarımın sana ait olduğunu anladığımda...
İnsanlar beni takdir ettiğinde...
Ve babam beni severken aslında sana teşekkür ettiğini öğrendiğimde...
Anladım ki yaşadığım bütün güzelliklerin arkasında sen vardın anne. Ben senin sadece bir parçanım ama sen benim dünyamsın yolumsun kapımsın. Bugün benim değil anne asıl senin doğum günün. Doğum günün kutlu olsun anne. Beni doğurduğun için teşekkür ederim.
