Bir daha karşıma çıkarsan herkese anlatırım

Merhaba,

 

Ben yazdıklarınızı okudum, benim gerçekten sizin gibi birisine ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. 18 yaşındayım, üniversite 1. sınıf öğrencisiyim. Üniversite benim için mucize olmuştu, ailemle sorunlarım vardı; evdeki kavgalar falan, ciddi şekilde bunalmıştım. Kaçış noktamdı bu, üniversiteye başladığım günden beri başıma gelmeyen kalmadı. Sevgilim oldu, beni kullandı, dokunmak için benimle sevgili oldu. Sonra başkası çıktı karşıma, gerçekten sevebileceğim insan olduğunu düşündüm. Ciddi, ağır başlı birisiydi, sözleriyle beni sevdiğine inandırdı, sonra karşısına aldı, bana sevdiği kızı anlattı. Ben baya bunaldım, yanında ağladım. Sonra ayrıldı benden ama okuduğum yerin başı gibi bir şey, herkes tanır, bilir onu. Beni her gece aradı, bahaneler üretip üstüme geldi, suçlamalarda bulundu ama ben hala seviyordum. Bir gün çağırdı beni, gittim. Bana dokunmaya kalktı, seviyor sandım, inandım, izin verdim. Sonra ileri gitmeye başlayınca geri çektim kendimi, beni tehdit etmeye başladı. "Bir daha karşıma çıkma, herkese anlatırım ve seni küçük düşürürüm" dedi. Arkadaşımla bu konuyu paylaştım, o da çok bunalmaya başladı artık benim sorunlarımdan ve artık ciddi bir şekilde bunalıma girdiğimi fark ediyorum. Kendimi öldürmeye kalktım, kollarımda kesikler var. Okulu bırakmayı, o kabusum olan memleketime bile dönmeyi düşündüm, annem izin vermedi.

 

Aşırı bunalıyorum ve bundan kurtulamıyorum. Birine anlatacak korkusu bir yandan, "Nasıl sevdim?" pişmanlığı bir yandan, düşüncelerimi atamıyorum içimden. Yardımcı olun lütfen.

 

Yeşim Tijen'in cevabı:

 

Geceden karanlık mı geçiyor günleriniz? Düşündükçe daha mı çok batıyorsunuz, sevgili genç okurum? "Her şey düzelir" desem… "Yaşadıklarınız bu kadar da önemli değil" desem… Bana güvenecek ve inanacaksınız, biliyorum. Çünkü ben sizlere hep doğruları s