Başta Kerem Can olmak üzere tüm oyuncuların performansı için görülmeli.
Tilbe Saran’ı özlemişiz. Yaşadığımız hayata şükredebilmek için görülmeli.
Her şeyin annede bittiğini, hele çocuk erkekse iyice bittiğini bir kez daha beynimize kazımak için görülmeli.
Bir erkeğin yaşı, hali ne olursa olsun sağlam ama çok sağlam bir anneye ihtiyacı olduğunu, bir annenin sağlam olmamak gibi bir hakkı olmadığını bir kez daha anlamak için görülmeli.
Bize çok yabancı, aykırı, belki de yanlış gelen hayatları yargılamamayı öğrendiğimiz zaman “tam” olmaya başlayacağımızı fark edebilmek için görülmeli.
Ve Sezen Aksu’nun muhteşem şarkısı,
Bu şehirde buldum buğday ellerini
Bu şehirde sevdim badem dillerini
Senle unuttum bütün ezberlerimi
Pişman değilim ama göçtüm kederden
Düşman değilim ama çöktüm erkenden
Bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm?
Kim bilir ne bekliyor kalır mıyım ölür müyüm?
Ne malum dünya gözüyle bir daha görür müyüm?
Tuhaf buluyorlar bu kaçak halimi
Seninle doldurdum yasak ihlalimi
Seninle kapattım aşk defterlerimi
Pişman değilim ama göçtüm kederden
Düşman değilim ama çöktüm erkenden
Bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm?
Kim bilir ne bekliyor kalır mıyım ölür müyüm?
Ne malum dünya gözüyle bir daha görür müyüm?
Dinleyip, kendi hayatına, hayatında gittiğin, sonra dönmek zorunda kaldığın yollara, canına okuna okuna öğrendiklerine şöyle bir güzel ağlamak için görülmeli.
hala gidip seyredemedim. yazınızdan sonra iyice merak ettim.
hala gidip seyredemedim. yazınızdan sonra iyice merak ettim.
hala gidip seyredemedim. yazınızdan sonra iyice merak ettim.