HTHAYAT
BİRKAÇ KELİME YAZARAK SİZE YARDIMCI OLABİLİRİZ
Okul kapısında kaybolan güven
Giriş: 16 Nisan 2026, Perşembe 12:41
Güncelleme: 16 Nisan 2026, Perşembe 12:41

Merhaba size hep güzel konularla umut aşılayan konularla yazılarımla destek vermek istiyorum, ancak gün geçmiyor ki ülkemizde yaşanan elim olaylar oluyor. Art arda okullarımızda yaşanan saldırılar beni derinden üzdü. Bir ülkeyi ayakta tutan en güçlü sütunlardan biri eğitimdir. Okullar; sadece bilgi aktarılan yerler değil, aynı zamanda güvenin, umudun ve geleceğin inşa edildiği alanlardır. Ama ne acı ki son yaşanan saldırılar, bu en güvenli olması gereken kapıların önünde bile artık tereddütle durduğumuzu gösteriyor.

Çocuklar… Daha hayatın başında, hayal kurmayı yeni öğrenmişken, bir şiddet dalgasının ortasında kalıyor. Aileler çocuklarını okula gönderirken içlerinde büyüyen o tarif edilemez kaygıyla baş başa kalıyor. Ve bizler, her olaydan sonra aynı soruyu soruyoruz: “Nerede hata yaptık?”

Kolay cevaplar var. Suçu yalnızca dizilere, oyunlara, ekranlara yüklemek… Evet, bu içerikler bazen şiddeti normalleştirebilir. Ama asıl mesele, o içerikleri nasıl algıladığımız ve çocuklarımıza bu dünyayı nasıl anlattığımızdır. Şiddetin kökleri çoğu zaman daha derinde filizlenir: görmezden gelinen yalnızlıkta, bastırılmış öfkede, duyulmayan bir yardım çağrısında.

Bu yüzden çözüm de tek boyutlu olamaz. Okullarda daha güçlü psikolojik destek sistemleri kurulmalı. Öğrencilerin kendilerini ifade edebileceği güvenli alanlar oluşturulmalı. Aileler, çocuklarının sadece notlarını değil, duygularını da takip etmeli. Medya içerikleri ise sorumluluk bilinciyle üretilmeli; şiddeti özendiren değil, insanı güçlendiren hikâyeler anlatmalı.

En önemlisi de toplum olarak birbirimizi yeniden duymayı öğrenmeliyiz. Çünkü bazen bir çocuğun hayatını kurtaran şey; zamanında fark edilen bir sessizlik, ciddiye alınan bir cümle, uzatılan bir eldir.

Okullar korkunun değil, umudun adresi olmalı. Ve bizler, bu umudu korumak için sadece üzülmekle yetinmemeli; birlikte, akıllıca ve kararlılıkla harekete geçmeliyiz. Çünkü kaybettiğimiz her çocuk, aslında geleceğimizden eksilen bir parçadır. Devlet büyüklerimiz sorumluluklarının bilicinde görev yapmalarını önemle rica ederim.

Herkese engelsiz bir ay diliyorum…

Paylaş:
brush-purple Yorumlar