Canım, ciğerim, yüreğim her şeyim annem sana bütün güzel kelimeler az bile…
Kendi kendime hep soruyorum neden, neden yanındayken sana daha fazla sarılmadım, daha fazla öpmedim neden senin kıymetini kendim anne olunca anlayabildim neden bu kadar geç kaldım?
Sen beni ve dört ablamı büyütürken çektiğin sıkıntıları anlattığında sıkılıp dinlemek istemezdim oysaki ne kadar zor zamanlar geçirmişsin yoklukla bizleri büyütürken ne fedakarlıklar yapmışsın üstüne üstlük her zorlukla tek başına mücadele ederken bizim isteklerimize de elinden geldiğince yetişerek. Kendimi bazen senin yerine koyuyorum da ben üstesinden gelemezdim herhalde senin çektiğinin onda birini çekmediğim halde hemen depresyona girmeye hazır haldeyim.
Hatırlıyorum da arkadaşlarımdan bazılarıyla görüşmemi istemezdin o zaman sana çok kızardım kendi kendime benim çocuğum olursa kesinlikle karışmam derdim ama zaman insana öyle güzel ders veriyor ki çocuğuna zarar gelebilecek her şeyden hatta arkadaşlarından bile sakınır oluyorsun.
Seni çok özlüyorum annem. Çalıştığım için her canım istediğimde yanına Ankara’ya gelemiyorum. Senede bir kez ya görüyorum, ya göremiyorum o zaman da gurbette olduğum için kaderime kızıyorum.
Şu an huzurlu ve mutlu olduğunu bilmek içimi rahatlatıyor daha uzun uzun beraber paylaşacağımız mutluluklar olur inşallah.
Anneler günün kutlu olsun canım annem sana hak ettiğin değeri hiçbir zaman verememiş olsam da bilmeni istiyorum seni çok seviyorum…
kuzummmm,ne güzel ifade etmişsin duygularını...bunları hep beraber yaşadık aslında...ne özlüyorum o günleri bir bilsen...o sokağı,o apartmanları...ve annelerimiz hep yan yana idik.ne güzel paylaşımlarımız olmuş ki hala unutamamışız.seninde anneler günün kutlu oılsun.tabi ki anacığınında....seviyorum sizleri...