Eşimi kaybettim, acısına dayanamıyorum

“Yeşim Hanım, 1 sene önce eşimi kaybettim. Tarifi imkansız acılar içindeyim. Yaşam bitti, yaşamıyorum sanki artık, ilaçlarla ayaktayım. İki çocuğum var, ikisi de büyük, 22 ve 24 yaşlarında, ben de 47 yaşındayım. Eşim 52 yaşındaydı, trafik kazasında vefat etti. Öyle mutlu etti ki beni evliliğim boyunca, iş için uzağa gittiğinde ‘Aşkım Allah böyle ayrılık versin’ derdi bana. Şimdi ben bu acıya nasıl dayanacağım? Özlüyorum, özlüyorum. Bu halimle çocuklarımı da perişan ediyorum ama nafile benim kimseye, hayata dahi tahammülüm yok. Onsuz bu yıllar nasıl geçecek söyler misiniz bana?”

 

Yeşim Tijen’in cevabı:

Zor olan gitmek mi yoksa geride kalıp yaşamak mı? Giden, sevdiklerini geride bıraksa da dünyanın dertlerinden kurtuluyor bir bakıma. Kalana ise geride anılar ve dayanılmaz acılara katlanmak kalıyor. Seçin seçebilirseniz. Böylesi büyük sevgilerde geride kalmak gerçekten zor. Daha siz ölümü düşünmezken aklınıza geldiğinde ‘hazır değilim yarabbim’ diye Allahtan zaman isteyip, bereberce torunları görmeyi umut ederken, o sizin kapınıza kendi kendine gelir. Tak tak, kapı daha siz “Kim o?” bile diyemeden içeri girmiş bile, tarumar eder güzelim hayatınızı. Sonrası gözyaşı, dayanılmaz acı ve özlem, değil mi?

 

Özlediniz biliyorum. Onun hiçbir zaman yanınızda olmayacağını bilerek her sabaha yeniden yeniden uyanmak ve bu sabahlara alışmak, 25 sene sonra bile konuşacak, ona söyleyecek bir sürü şeyiniz varken susmak, susmak, susmak, kendi içinizden onunla konuşmak, akşam olsun eve gelsin diye sabırsızlıkla saatleri sayıp beklerken, o gittikten sonra o saate bakmaya bile korkmak… Ve en acısı da rüyalardan medet ummak, belki onu rüyamda görürüm umuduyla uyumak, göremeden, hayalkırıklığıyla uyanmak. Yaşadıklarınızın küçük bir kısmını yazdım. Bazı erkekler kadınlarının kalplerinde böylesine bir sevgiyi büyütürler. Onunla bu sevgiyi yaşadıktan sonra yaşamak, yaşamak değildir artık. Sadece yaşar gibi yaparsınız, şu an sizin yaptığınız gibi. 25 sene az bir zaman değil böylesi güzel bir beraberlik için. Hiç yaşayamayanları düşünürseniz şanslısınız desem bana kırılmazsınız değil mi? Tabii ki sizi teselli etmek için söylüyorum, yaşadığınız acıya bir de bu tarafından bakın diyerek, yaşadınız şanslı bir kadınmışsınız diyorum size, yetmemiş olsa da. Keşke beraberce yaşlanma şansınız da olsaymış ama takdir-i ilahi, konu ölüm olunca çaresizlik giriyor işin içine. Sizin çaresiz kaldığınız gibi.

 

Her gün hiçbir şey olmamış gibi sizin acınıza inat doğacak güneş ve o her doğuşuyla siz ona kızıp niye doğuyor artık, o yok ki diye düşünürken aslında o size her sabah yeniden doğuşuyla ümit olacak. Ümidin sizin kendi içinizde olduğunu yolladığı ışıklarla sıcaklığıyla anlatacak, her sabah bıkmadan yapacak bunu siz kızsanız da. Ta ki size anlatana değin ve bir sabah uyandığınızda perdelerin arasından sızan ışığa bakıp gülümseyeceksiniz, evet evet gülümseyeceksiniz. Şimdi inanmıyorsunuz ama böyle olacak inanın, bir gün o ışıyan gün sizi canlandıracak, yaşamak için enerjiniz olacak. Ne zaman derseniz, hemen yarın değil,  ama yakında, çünkü insanlar çektikleri acıları çoğunlukla yenmişlerdir. Ben bu acıya dayanamam der de yine yaşar insan. Bu yaşamdan gitmek için nedeniniz eşinizin ölümüne dayanamamanız olsa da kalmak için iki nedeniniz var; çocuklarınız. Onları unutmayın. Yaşları küçük olmasa da onların hala size ihtiyaçları olduğunu unutuyorsunuz. Hem şimdi eskisinden de çok siz ailenizi toparlayacak olansınız. Siz dağılırsanız onları kim toparlayacak? Anne olmak acı çekerken bile dik durabilmeyi istiyor. Eşinizde sizden toparlayıcı olmanızı beklemez miydi bir düşünün.

 

Bazı ölümler geride kalanlarında içlerinde bir şeyleri öldürür ama yaşama yeniden tutunmak için iki nedeniniz olduğunu hatırlatın kendinize. Bu nedenler sizin bundan sonrasında teselliniz olacak. Bugün acı veren anılar yarınlarda acı değil mutluluk verecek. Sabırlar diliyorum, sevgiler...

 

***

 

Çözemediğiniz sorunlarınızı rumuzunuzla yazın, Yeşim Tijen size önerilerde bulunsun. Yeşim'le Hayat Bilgisi her zaman sizin yanınızda...

 

İşte sorularınızı gönderebileceğiniz adres: yesimilehayatbilgisi@gmail.com

 

Twitter: @yesimtijen

 

 

Facebook Yorumları
Yorumlar
26
Onay Bekleyenler
0
HTHayat Okuru ne diyor?
  •  
    14 Mayıs 2018 Pazartesi 14:43

    Benim eşim de iftira dan dayanamadı intihar etti. 3.5 aylık bebeğimizi beni bıraktı gitti. Nefes almaya çalışıyorum 1.5 yıldır ama çok zor yaşamak. ...

    Cevapla
  •  
    11 Mayıs 2018 Cuma 12:34

    Bende eşimi 3 aydır kaybettim13 yıllık evliydik 42 yaşındaydı polis memuruydu bende deli olmak üzereyim hiç aklımdan çıkmıyor 2 çocugum var

    Cevapla
  •  
    23 Nisan 2018 Pazartesi 00:14

    Benim eşim 6 ay önce intihar etti ve benimle telefonla konuşurken yaptı bunu 3 yaşında bir kızım var ona baktıkça eşimi görüyorum ölmeyi istiyor ama kızıma bakınca olmaz diyorum... Bende kötü durumdayım veda konuşması dedi ve sıktı... Bu acı hiç gecmicek kulaklarimdan o son konuşma hiç gitmicek...

    Cevapla
  •  
    21 Şubat 2018 Çarşamba 23:09

    Merhaba ; eşimi 21 gün önce kaybettim. Ve ölmek istiyorum 3 yaşında bir çocuğum var annem ile babam ona bakar diye düşünüyorum. 12 senedir hayatımda 5 senedir evliydik öyle çok seviyordum ve o kadar güzel bir evlilik yaşadım ki bunun tarifi yok. Şuan sürekli ölmek istiyorum

    Cevapla
  •  
    13 Şubat 2018 Salı 10:44

    Ben eşimi 5 ay önce trafik kazasında kaybettim.11 yıllık evliliğimiz vardı.39 yaşındaydı.Evliliğimiz boyunca çok çektik.Aman birşeylerimiz olsun diye çok çalıştı.Memur değildi.Bir insaat işcisiydi.Çalışmayı severdi.Gurbetlerde çalıştı ayrı kaldık.

    Cevapla
  •  
    26 Ocak 2018 Cuma 00:02

    ben de esimi 1 yil once beyin kanamasindan aniden kaybettim. doktor bana esin bir daha uyanmayacak dedi. bende doktora ben bunu cocuklarima nasil soylerim dedim. o andan beri yasayan oluyum. mecburen iki cocugum icin yasiyorum. ben esimsiz birgun yalniz kalamazken onu birdaha hic gormeyecegim dusuncesi ve cocuklarimin gozlerindeki aciyi ve caresizligi gormek beni olduruyor.

    Cevapla
  •  
    21 Ocak 2018 Pazar 16:08

    Ben esimi 4 ayönce kaybettim 3. cocumvar cok aci. Artik hayat durdu diyorum. 15. yasinda oglum var 11. yasindakizim var 9. yasinda kucuk kizim. Nasil alisilir bu duruma bilemiyorum allahim yardimcimiz olsun inancli bir insanim Ama bezen cokuyorum. Cocuklarimin karsisinda dik durmaya calisiyor

    Cevapla
  •  
    21 Ocak 2018 Pazar 14:46

    Bende esimi kaybettim. 4. ayoldu. Dayanmasi cok zor. 3. tane cocumvar. Onlar icin yasamak istiyorum ama Yasamak. Hicde kolay deyil.

    Cevapla
  •  
    17 Ocak 2018 Çarşamba 01:49

    ben 25 gün oldu kocamı kalbimin yarısını kaybettim ama hiç inanmıyorum geri gelecek gibi hep bekliyorum çok kötüyüm çok seviyorum eşimi Allahım beni incitmedi Ayhanımıda incitmesin inşallah

    Cevapla
  •  
    17 Aralık 2017 Pazar 18:43

    Ben eşimi 15 gün önce kaybettim. Gittiğine inanamıyorum. 4 yaşında bir kızım var.kanser denen beladan biz de yandık.Allah kimseye bu acıyı yasatmasin ve beterinden saklasin.

    Cevapla

  • Mindful Ebeveynlik semineri gerçekleşti
    Mindful Ebeveynlik semineri gerçekleşti

    Süresi : 11:02 İzlenme : 602

  • Sigarayı bıraktırma uzmanı Emre Üstünuçar canlı yayın konuğumuz
    Sigarayı bıraktırma uzmanı Emre Üstünuçar...

    Süresi : 27:46 İzlenme : 1328

  • Propolis nedir? Propolisin faydaları nelerdir?
    Propolis nedir? Propolisin faydaları...

    Süresi : 01:12 İzlenme : 1515

  • Senarist, yazar Meriç Demiray'la Türk dizileri ve kitaplar hakkında konuşuyoruz
    Senarist, yazar Meriç Demiray'la Türk...

    Süresi : 30:30 İzlenme : 452

  • Evde kot eskitme nasıl yapılır?
    Evde kot eskitme nasıl yapılır?

    Süresi : 00:56 İzlenme : 5477

BURCUN BUGÜN NE SÖYLÜYOR?

Bugün sizi neler bekliyor? Aşk hayatınızda hangi sürprizler var? Sağlık, iş ve para konularında nelere dikkat etmelisiniz?

hthayat.haberturk.com internet sitesinde yayınlanan yazı, haber, video ve fotoğrafların her türlü hakkı Haberturk Gazetecilik A.Ş.’ye aittir. İzin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez. Copyright © 2018 - Üretim ve Tasarım Bilgi Grubu
Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön