Merhaba Yeşim Hanım, 18 yaşında bir genç kızım. Kısa süre önce evlatlık olduğumu öğrendim. Açıkçası hâlâ etkisinden çıkamadım. Bu yaşıma kadar annem babam bildiğim insanların biyolojik ailem olmadığını öğrenmek beni çok sarstı. Şimdiye kadar yaşadığım hayatı, çocukluğumu, herkesi her şeyi yeniden düşünmeye başladım. Beni büyüten aileme karşı kötü bir duygum yok. Bugüne kadar bana baktılar, emek verdiler ama içimde de büyük bir merak oluştu. Gerçek ailem kim, neden beni vermişler bilmek istiyorum. Bir yandan şu düşünce çok canımı sıkıyor; beni hiç aramamışlar, beni istemediler diye düşünüyorum. Gerçek ailemi ararsam hayatımın daha karışmasından korkuyorum. Belki hiç beklediğim gibi çıkmayacaklar. Belki de keşke hiç öğrenmeseydim diyeceğim şeyler yaşayacağım. İçimde bir taraf her şeyi öğrenmek isterken diğer taraf yaşayacaklarımdan korkuyor ve bu konuyu tamamen kapatıp beni büyüten ailemle yoluma devam etmem gerektiğini söylüyor. Gerçekten iki arada kaldım ve ne yapacağımı bilmiyorum. Bana bir yol gösterin.
Yeşim Tijen’in cevabı:
Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba güzel kızım; İnsan bazen “Böyle bir şey nasıl olur?” diye avaz avaz bağırmak isteyeceği zamanları yaşayabiliyor siz de şimdi öyle bir zamanın içinden geçiyorsunuz ve hep orda kalmayacaksınız geçecek ve çıkacaksınız yavrum.
“Geçecek elbet,
Her şey geçecek.
Ama nasıl geçtiğini,
Senden başkası bilmeyecek...” demiş birileri… Öğrendiklerinize gelince… Kimi kime şikayet edeceksiniz? Tek şikayet edeceğiniz Allah o da bunu yazmışsa yapacak tek şey gerçekleri öğrenmek ve yolunuza en azından gerçekleri öğrenmenin rahatlığında devam etmek olmalı. Hepimiz hayatın masallardaki gibi güzel yaşanacağını zannederek büyüsek de yaşadıkça masalların yaşamakla hiç ilgisi olmadığını öğrendik, masallara acı acı gülümser olduk sonra ne mi oldu? Hayata başka güzelliklerden, umutlardan tutunup sürdürmeyi öğrendik. Büyümek böyle bir şey… Her şeye rağmen yaşam ve yaşamak çok güzel o nedenle de kendi kendinizi iyileştirmeyi de öğreniyorsunuz… Hayat uzun bir yolculuk yavrum o uzun yolculukta her şey var; acılar, hüzünler, mutluluklar siz de öğrenmeniz gereken bir şey öğrendiniz sindirmeye çalışıyorsunuz. Tabii ki her şey kolay sindirilmiyor yavrum sizin de sindirememeniz o kadar normal ki zamana ihtiyacınız var. Öğrendiğiniz bu büyük gerçek hayatınızda o zamana kadar olan güzellikleri silip zihninizde, yüreğinizde daha çok yer kaplamış, size büyük bir eksiklik hissi vermiş olmalı. Oysa düne kadar sizi büyüten ailenizle hatırlayın mutlu bir aileydiniz. Bunları bir anda yok etmemelisiniz. Aileniz kim? Sizi niye terk ettiler? Niye hiç aramadılar? Bunları bilmek, hesap sormak en doğal hakkınız. Öğrenecekleriniz büyük ihtimal sizi mutlu edecek şeyler değildir o yüzden kendinizi tüm olasılıklara hazırlamalısınız. Sizi büyüten aileniz de bunun bilinci içindedirler. Sizinle ilgili gerçeği söylemek onlar için de kolay olmamıştır çünkü bunun sonucunda sizin ruhsal çalkantılarınızın, onlardan uzaklaşmak ihtimalinizin olduğunu az çok biliyorlardır. Ailenizi araştırmaya başladığınızda öğreneceğiniz gerçekler ne olursa olsun onların sizi aramamaları sormamaları gerçeğinin üzerini örtemeyecektir... İlk önce ailenizi bulmanızın heyecanıyla örter gibi olsanız da bazı gerçekler o örtünün altına sığmayacak ve sizde bir sızı olarak yaşamaya devam edecektir.
“Sonra mı..?
Sonra siliyorsun işte,
Silmeye kıyamadığın ne varsa…” demiş birileri…
Onlar size bıraktıkları bilinmezliklerle ve terk edişleriyle size geçmişinizi bir yük olarak bırakmışlar yavrum. Şimdiden sonra size düşen evet kim olduklarını öğrenin aksi durumda huzur bulamazsınız ama onları hayatınızın merkezine almamanızı öneririm. Aileniz sizi almamışsa siz de onları almamalısınız. Siz gençsiniz bir umut olarak yaşam yolunda yürüyorsunuz o ışığınızı görmeyi hak eden sizi doğurmamış olsa da büyüten ailenize yansıtmalısınız. Işığınızı kıymetinizi bilenler görmeli…
“Ve uğurluyorum işte seni;
Çıkmak için çırpınıp durduğun,
Göğüs kafesimden”
Sizin için de öyle olacaktır yavrum; öğrenmeyi istediğiniz gerçekleri öğrendiğinizde bir bilinmezi zihninizden uğurlayacaksınız ondan sonrası tamamen sizin mantığınızla hareket etmenizi istiyor. O mantık da size diyecek ki kendine eğitimine odaklan, geleceğini iyi dizayn et. Geri her şeyi akışa bırak, kimsenin peşine düşme çünkü sizi hak edecek çabalarını görmeniz lazım. Bedavadan emek, sevgi vermeden hazır büyütülmüş evlat sahibi olmasınlar. Benim doğrularım bu yavrum siz de kendi doğrularınızı mutlaka bulacaksınızdır. Hakkınızda her şeyin hayırlısı olması dileğimle…
Sevgiler sevgili okurlarıma…
Çözemediğiniz sorunlarınızı yazın, Yeşim Tijen size önerilerde bulunsun.
İşte sorularınızı gönderebileceğiniz adres:yesimilehayatbilgisi@gmail.com
