Mutluluk, hayallerin gerçek olmasıydı, gelecek umut dolu…


Annemin mezarı başındaydım. Canım annem bak bahar geldi, her yer çiçek açtı. Annem benim de kalbimde ruhumda çiçekler açtı. Haftaya evleniyorum anne, artık yanına evli bir kadın olarak geleceğim, çok mutluyum çok, nihayet beni seven aile olabileceğim biri var hayatımda.


Annemin mezarının çiçeklerini otlardan ayıklarken geçmişe gittim birden. Biricik annem bana hem anne hem de baba oldu. Babamı tanımıyorum eksikliğini hiç hissetmedim, benim için beni bizi istemeyen bir adamdı sadece.17 yaşıma kadar annem yanımda mutlu mesut bir genç kızdım. Görsel sanatlar lisesinde istediğim sevdiğim bir bölümde okuyordum bu bana annemden geçen bir yetenekti.


Lise sona geçtiğimde canım annemi bir trafik kazasında kaybettim. Son sözleri "Yavrum benim için üzülme ben her zaman seninleyim, oku, dik dur, ayaklarının üzerinde kal. Seni çok seviyorum, tek üzüntüm seni bu hayatta tek başına bırakmaktır" dedi.


Anneciğimi kaybedince çok üzüldüm günlerce ağladım, annemin son sözlerini hiç unutmadım hayat devam ediyordu ve ben onun gurur duyacağı kızı olacaktım. Son yılımı yakın akrabam olmadığı için yetiştirme yurdunda geçirdim. Oradaki kimsesiz çocuklar derdime derman oldu, ben annemle büyümüştüm, arkadaşlarımın çoğu ise burada yetişmişti. Güzel arkadaşlar edindim burada, şanslıydım yurdun harika yöneticileri vardı tek eksik aile idi biz de bu eksikliği birbirimize sahip çıkarak gideriyorduk


Yaşı değil yaşadıkları büyütürdü insanı… Hayatlar derme çatma, hayaller kırık döküktü. Bizse birbirimize sarılarak yaşayıp gittik her şeye rağmen. Unutmadık birbirimizi...


Dışarıdan tek arkadaşım Sinem, arada bir evlerine gider babasının hazırladığı yemekleri yerdik, babası Sinem'in her şeyiydi, Allah var bana da yıllarca babalık yaptı. Üniversite son sınıfta babamın avukatı olduğunu söyleyen bir adam geldi, tanımadığım babam ölmüştü, tüm mal varlığı bana kalmış, üniversiteden arkadaşım Yiğit bana yardımcı oldu, babam olacak adamın kuruşunu istemiyordum ama mademki böyle bir imkân vardı bu paranın faydalı yerlere gitmesini istediğimi söyledim. Böylece şirketlerin tüm geliri yetiştirme yurtlarına ve yardım kuruluşlarına pay edilecekti. Yiğit’in güvendiği şirketleri yakından tanıyan İsmet Bey görevinde kaldı, bana sadece yılda iki kere genel kurulda bilgi veriliyordu. Bu şirketler benim değil kimsesizlerindi. Gayrimenkullerin bir kısmını boş tuttum. Birinde yurttan yeni evli arkadaşlarım kalıyor, diğer evlerde ise yurttan çıkıp işlerini yoluna koyana kadar geçici olarak kalan insanlar yaşıyor. Burada kalmaları için tek şartım üniversite okumaları…


Ben mi, ben annemden kalan küçük evimizde kalıyorum bana yetiyor. Yaptığım resimlerden elde ettiğim gelir bana yetiyor. İlk başlarda annemin ismi ile yer almaya çalıştığım camiada artık kendi adımla resimlerim yer alıyor, okulum bitince evimizin yanında ki boş depoyu atölye haline getirdim, azıcık aşım ağrısız başım.


Tek düze giden hayatım Tayfun’la değişti, tanışmamıza Yiğit vesile oldu. Tayfun’la Yiğit ilkokuldan beri arkadaşlarmış çok sık görüşmedeler ve birbirlerinden hiç ayrılmamışlar. Tesadüfen karşılaştıkları restoranda Yiğit'in yanında olmam hayatımın aşkı ile tanışmamı sağladı. İlk görüşte aşk bizimkisi, üç aylık sevgililikten sonra evlenme teklif etti. Ayaklarım yere basmıyor, her şey hazır, bugünlerde canım aşkım işti evlilik hazırlığı derken çok yoruldu arada dalıp gidiyor, düğünden hemen sonra gideceğimiz balayında dinleneceğine söz verdi.


Bunlar aklımdan geçerken tekrar annemle konuşmaya başladım, annem kızın çok mutlu rahat ol, evim hazır her şeyi Tayfunumla birlikte beğendik, gelinliğim tam hayalimdeki gibi. Çok büyük bir düğün istemedim benim yurttan bir iki arkadaşım ve Sinem gelecekti ama Sinem bir trafik kazası geçirdi, bir aydır komada. “Düğününde olamayacak, erteleyelim” dedim. Mahmut amca kabul etmedi, biliyorum Sinem çok güçlüdür, babasının sevgisi onu uyandıracak. Dedim ya yurt arkadaşlarım benim ailem onlar düğüne gelmek istemedi biliyordum ki rahat edemeyecekler, canım sevgilim bunu duyunca düğünümüzden 3 gün önce onlar için bir eğlence hazırlamış, hayal gibiydi kısacık bir gelinlik gitmiştim, asıl düğünde bunu giyemeyeceğim için Tuğrul sürpriz yapmıştı. Harika bir düğündü aslına bakılırsa asıl düğünüm buydu tüm sevdikleri bir arada…


Ne çok konuştum değil mi? Olsun senin yanına gelince dilim çözülüyor sanki. Söz bundan sonra daha sık geleceğim seni Tayfun’la tanıştıracağım, ilerde torunların da gelecek yanına canım annem…


Ana başta taç imiş, her derde ilaç imiş…



Facebook Yorumları

YORUMLAR

Yorum kurallarını okumak için tıklayınız!
Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.

Sizlere daha iyi bir hizmet sunabilmek için sitemizde çerezlerden faydalanıyoruz. Sitemizi kullanmaya devam ederek çerezleri kullanmamıza izin vermiş oluyorsunuz.

Detaylı bilgi almak için 'Çerez Politikasını' ve 'Gizlilik Politikasını' inceleyebilirsiniz.