Affedememek

Kişisel gelişim kitabı okuyor musunuz? Ben daha önce düşüncelerimi yazmıştım, anlatmıştım size. Çoğuna kaptıramıyorum kendimi. Altını çizerek okumaya başlıyorum sonra duruyorum. Söylenenleri yapamıyorum. Vazgeçebilmek dışında tamamını okuyabildiğim bir kitap yok. Onda da her söyleneni yapamadım ancak kendim için büyük adımlar attım.


Yapamadıklarıma gelince… Mesela, “Affetmek.” Hani bizi kıranları affedersek daha mutlu olacağımız söyleniyor ya. İşte ben bunu yapamıyorum. Bir kez denedim, kendi düşüncelerim ağır bastı.


  • Neden daha mutlu olmak için bana attığı kazığı unutup onu affetmeliyim?
  • Bu yaptıklarını nasıl görmezden gelirim?
  • Affedilmeyi hak etmiyor ki!

Affettiğim zaman kendime değil sanki ona iyilik yapıyormuş gibi hissediyorum. Hatta ona da değil, onlara.


Kızdığım, kırıldığım, yara aldığım insan sayısı bir değil, iki değil. Ancak bir elin parmakları kadar da değil. İşin fenası zaman geçtikçe kırgınlığım daha da artıyor. Başıma gelen bazı kötü şeyleri de onlara yoruyorum. Ya da yaşadığım belirsizliklerin nedenini onlara bağlıyorum. İyice kaçıyor affetme hissim.


Bazen eşim, Arkın gibi olmak istiyorum. Siliyor atıyor kötüleri. Aklına getirmiyor. Bir kez sözünü etmiyor. Numara yapıyor sanıyordum ama sordum. Israrla sordum. Gerçekten sildiğini ve yoluna devam ettiğini söylüyor. Bana da dönem dönem geçmişe dönük yaşadığım için çok sinirleniyor. Haklı çünkü benim durduk yere üzülmem evi de etkiliyor. Evin enerjisi bir anda düşüyor, herkes geriliyor. Aynı konuları pişirip pişirip önüne koyuyorum.


Bir kez denedim. Dedim “Tamam, artık geçmişte yapılanları affedeceğim.” Birkaç ay böyle gitti, sonra yeniden patlak verdi. Beceremedim. En ufak bir olayda “Zaten eskiden de şunu yapmıştı” diyerek çektim kendimi aniden.


Başaramadım yani. Başarabilenlerin de bunu nasıl yaptıklarını çok merak ediyorum. Gerçekten yapabildiler mi acaba?


Becerebildiğim kısmı, kendimi affetmek. Kendi hatalarımla yüzleşmek. Gerek eskiden iş konusunda yaptıklarım, Arkın’la yaşadıklarımız, anneliğimde üst üste yaptığım hatalar. Onları affediyorum ki önüme bakabileyim, daha iyisini yapabileyim.


Başkalarını affetme kısmı ise koca bir HİÇ benim için. O insanları artık hayatımda istemiyorum, özür beklemiyorum ancak affetmek de işime gelmiyor. Rüyalarıma gelmelerinden sıkıldım, bilinç altımda olmalarından, en alakasız zamanda aklıma düşmelerinden de… Hatta sıkılmaktan öte bir durum, yoruldum.


Şimdi size soruyorum. Bunu yapabiliyor musunuz? “Onun hatası, onun davranışları, artık üzerimde taşımak istemiyorum” diyerek çat diye silip atabiliyor musunuz? Bir daha aklınıza getirmeden yaşayabiliyor musunuz?

Facebook Yorumları

YORUMLAR

Yorum kurallarını okumak için tıklayınız!
  • Misafir Bir akıl tutulması unutup affedememek... Bu yükten kurtulabilmeyi isterdim
    CEVAPLA
  • Misafir Bende affedemiyorum işin en fenası da karşı tarafın bunun zerre farkında olmaması
    CEVAPLA
  • Misafir Ben de affedemiyorum.Affedersem kendime olan saygımı yitiririm ve o kişilerin yaptıkları yanına kâr kalır gibi geliyor.Yüzlerini görmek istemiyorum ki hem , milyonlarca insanın içinden benimi buldunuz diye bağırasım var yüzlerine ne affetmesi.
    CEVAPLA
  • Misafir Hayır bende aynı şeyleri düşünüyorum hep mutsuz oluyorum ve zararı kendime biliyorum ama elimde değil. Ne yazıkki o mertebeye henüz erişemedim demekki öyle düşünüyorum dünyevi duygular ağır basıyor yani. Tasavvuf okumaya çalışıyorum ama yok olmuyor beni üzdüklerini nasıl unutıyum yaptıkları kar kals
    CEVAPLA
  • Misafir Kafamızı yormanın gereği Yok Allah affediyor ne demek affetmemek eğer duyarsız hissiz biri olabiliyorsak affetmeyelim olamıyor isek affetmek çaredir diye düşünüyorum kendimizi huzursuz etmekten iyidir
    CEVAPLA
  • Misafir Aynı dıygular içindeyiz. Yapılanları unutamıyorum. Beklerim şans veririm ama olmuyorsa siler atarım daha fazla zarar görmek enerjimi düşürmek istemem. Geriye de hayatta dönmem silmişsem bitmiştir.
    CEVAPLA
  • Misafir Allahın hakkı 3 'dür. Bir insan 3 kere sizi kırıyor ve siz affediyorsanız eğer 4. Ye izin vermeyin. Silin gitsin. ????
    CEVAPLA
  • Misafir Yaaaa o kadar aynı hıssedıyorumkı anlatamamm asla ama asla unutmuyorum ve unutursamda kendımı salak hıssedıyorum ????neden affedeyım o kosıyı onurlandırıyım offf kendımıze yapıyoruz ama vok ısterdım hıc takmamayı unutmayı
    CEVAPLA
  • Misafir ... başladım. Şöyle düşünüyorum: o kişi de bir gün bebekti. Kim bilir nelere şahit oldu, neler yaşadı da bugün bu şekilde davranıyor. Kimse kimseyi sevmek zorunda değil ama olaylara bu şekilde bakmak hayatımı güzelleştirdi.
    CEVAPLA
  • Misafir Affetmek demek o kişiyle bir daha görüşmek anlamına gelmiyor. Hayatınıza almak zorunda değilsiniz o kişi ya da kişileri affetmek için. Uzun zamandır bunu yapıyorum, kişileri affediyorum.... kimi daha uzun sürüyor, kimi hemen geçip gidiyor. Özellikle bebeğim doğduktan sonra daha kolay yapmaya....
    CEVAPLA
  • Misafir Kesinlikle affedemeyenlerdenim..olmuyor aynı anlattiginiz gbi dönem dönem tamam sildim devam ediyorum hayatıma diyorum olmuyor dilde kalıyor ama içten içe sorgulamayan vazgecemiyorum..
    CEVAPLA
  • Misafir "Başkalarını affetme kısmı ise koca bir HİÇ benim için. " işte bu cümleniz ben.... şahane yazmışsınız ben de affedemiyorum.
    CEVAPLA
  • Misafir Kesinlikle affedemiyorum ama sineye çekiyorum. insanın canını acıtıyor ama öbür türlüsüde kendime ve ev içi huzuruna zarar vermekten başka bir işe yaramıyor ki bu kişiler malesef aileden ve görüşmek zorundayım ????
    CEVAPLA
  • Misafir Keşke yapabilsem her yeni olayda 15 yıl geriye döne biliyorum
    CEVAPLA
  • Misafir Aynı duyguları paylaşıyorum seninle. Bende affettiğim zaman kendimi enayi gibi hissediyorum.
    CEVAPLA
  • Misafir Affedemeyenlerdenim bende hele bayramlarda şeytanlarda gördükçe yine aklıma geliyor keşke tamamen silinseler aklimdan
    CEVAPLA
  • Misafir Affetmek affettiğin insana gel bi kez daha hayatımın içine et demekten başka birşey değil bana göre de affetmem asla düşünüp geçmişe gidip birde kinimi tazelerim en güzel anlarım logusalıgımı burnumdan getiren kocamın annesini affetmiyorum
    CEVAPLA
  • Misafir Denedim olan oldu değiştiremem affedeyim dedim yapamadım. Affetmek beni kıran, ağlatan, yaralayanları ödüllendirmek, alkış tutup iyi yapmışsın demek gibi geldi. Daha beter sinirlendim. Affedilmeyi hak etmiyorlar. Hayatımdan çıkarabildiklerimi görmüyor olmakla yetinmek zorunda kalıyorum.
    CEVAPLA

Sizlere daha iyi bir hizmet sunabilmek için sitemizde çerezlerden faydalanıyoruz. Sitemizi kullanmaya devam ederek çerezleri kullanmamıza izin vermiş oluyorsunuz.

Detaylı bilgi almak için 'Çerez Politikasını' ve 'Gizlilik Politikasını' inceleyebilirsiniz.