Google’da ‘çocuk yetiştirmek’ yazıp ‘ara’ dediğiniz zaman günümüz ebeveynlerinin -en azından Google’a akıl danışanların- çocuk yetiştirme kaygıları hakkında fikir sahibi olabiliyorsunuz:
Mutlu ve sağlıklı çocuk yetiştirmek
Sakin çocuklar yetiştirmek
İyi çocuk yetiştirmek
Akıllı çocuklar yetiştirmek
Sayfalar ilerledikçe sıfatlar değişiyor:
Özgüvenli çocuklar yetiştirmenin altın kuralları
Mükemmel çocuklar yetiştirmek için ipuçları
Yüksek IQ’lu çocuklar yetiştirmek için öneriler
Dahi çocuklar yetiştirmek için tavsiyeler
Başarılı, sorumluluk sahibi, bilinçli, bağımsız… Çok dil bilen, saygılı, kendini ifade edebilen, sağlıklı… Google’ın ilk 10 sayfasını taradım. Müslüman çocuk yetiştirmekten antibiyotiksiz çocuk yetiştirmeye, erkek çocuk yetiştirmekten Finlandiya’da çocuk yetiştirmeye kadar yazı buldum da, ilk 10 sayfada ‘vicdanlı çocuk yetiştirmek’ üzerine tek bir kaynak bulamadım.
Bu konunun -Google standartlarında- popüler olmaması ebeveynlerin böyle bir merakı olmamasından mı, yoksa vicdanlı olmanın Google’dan öğrenilecek bir şey olmamasından mı kaynaklanıyor bilemedim.
Oysa ben ülkenin ve hatta dünyanın içinden geçmekte olduğu süreçte, bir insanda en gerekli temel özelliklerden birinin vicdan olduğuna inandım.
Herkesin acıları yarıştırdığı, sürekli birbirinin samimiyetini sorguladığı, ama’sız cümle kuramadığı şu günlerde en çok sevgiyle büyütülmüş vicdanlı bireylere ihtiyacımız var. Karşındakini insan olduğu için seven.
Çünkü ‘dünyayı güzellik kurtaracak ve bir insanı sevmekle başlayacak her şey.’
pedagog adem gunes in vicdanli cocuk yetistirmekle ilgili kitap ve makaleleri var. gercekten de cok onemli bir konu ama ihmal edilmis...