Yorgunluğun fiziksel mi psikolojik mi?

Yorgunluğunun sebebi fiziksel. Bunun iki sebebi var. İlki çok hareketli olman. Kendi içine bakmamak, belki sorunlarınla karşılaşmamak ve bu sorunlara çözüm bulmak zorunda kalmamak için hep hareket halinde olabilirsin. İkincisi, başkalarının ihtiyaçlarını karşılamanın, onları memnun etmenin senin için had safhada önemli olması. Her ikisi de seni dış etkenlere çok açık hale getiriyor. “Bir şey yapmak zorundayım” hissi le daima alarmdasın. Aşırı sorumluluk yükleniyor, sınırlarını zorluyorsun. “Yapılacak işler” listen hep çok uzun, hep yeni bir iş eklediğin için hiç kısalmıyor. Gün bitiyor, ama senin için “yapılacaklar” bitmiyor. Her sabah listeni eline alıp, her biri için kendine şunu sorabilirsin: “Bunu gerçekten ben mi yapmalı mıyım?” Sonra kime devredeceğine karar verebilirsin. Ve aldığın kararı uygulamaya dikkat edebilirsin.

Yorgunluğunun sebebi hem fiziksel hem psikolojik. Olanlar ve olabilecekler üzerine çok düşünmek duygusal açıdan, olaylara yön verme isteği fiziksel açıdan seni yoruyor. Her şeyin yolunda gitmesi için hep plan yapma ve planlarını uygulamak için hareket halindesin. Fark edilme ve takdir edilme, her zaman diğerlerinden bir adım önde olma arzun seni aklen ve bedenen daima aktif olmaya itiyor. Ne kadar doğru kurulursa kurulsun, ileri giden bir saat gibisin. Aynı anda birden fazla düşünceyle doluyor, bu esnada zaten fiziken bir işle meşgul oluyorsun. Bu çoğu kez her ne yapıyorsan, düşünüyorsan ona ara vermene sebep oluyor. Bölündüğün zaman planladığın gibi yol alamıyorsun, bu da kendine kızmana sebep oluyor. Mükemmeli aramaktan ve öyle olmaya çalışmaktan vazgeçmeyi, her şeyi kontrolün altında tutmayı ve dış dünyayı biraz kendi akışına bırakmayı deneyebilirsin.

Yorgunluğunun sebebi psikolojik. Hayatında, çevrende, hatta yakınlarının hayatında ve çevresinde olup bitenlere ciddi bir akıl mesaisi harcıyorsun. Her soruna bir çözüm bulmaya çalışıyorsun, ancak bu esnada iki önemli noktayı unutuyorsun: Her probleme tek başına bir çözüm geliştiremeyeceğini ve bazı sıkıntıların ancak zamanla yoluna gireceğini. Olayları kontrol etmeye çalışmak, sıklıkla yaşadığın hayal kırıklığı, suçluluk ve öfkenin açıklaması. Çok verici olduğunu, ama başkalarının sana karşı senin onlara olduğun kadar cömert olmadığını zaman zaman dile getirmen de aynı kaynaktan besleniyor. Düşünceler denizinde yüzmek, beraberinde kararsızlık da getirdiği için bazen harekete geçmeni engelliyor; kimi zamansa erken ve yanlış kararlar almana sebep oluyor. Herkesin kendi sorununu kendi başına çözebileceğini kendine hatırlatıp can simidi olmaktan vazgeçmeyi deneyebilirsin. “Problem” tanımını değiştirebilir, daima var olacak pürüzler için biraz destek isteyebilir ve dikkatini biraz başka yerlere, aktivitelere yönlendirebilirsin.