Ben panik, o sakin…

Böylesi mi zor, ikimiz aynı olsak daha mı zor olurdu, işte onu bilemiyorum.

 

Panik bir insanım. Kendimi bildim bileli. Ani sinirlenip ani sakinleşmem dışında ışık hızıyla panik olabilirim. Öyle böyle değil hem de elim ayağım titreyerek. Sakinleşmem de kısa sürmüyor sinirlendiğimde olduğu gibi, kendime gelemiyorum hemen.

 

Kızımın, özellikle bebekken, gece birden ateşi çıktığında en az üç derece ile ölçüyordum. Arkın ise sakin sakin bekliyordu tek derece ile… O dereceden diğerine koşarken, diğer yandan ılık suyla duş aldırıyor, hangi doktoru arasam diye kendi kendime konuşuyordum sürekli.

 

Gece geç saatte aile büyüklerinden telefon geldiğinde korkudan açamıyorum “ne oldu” diye, o “dokunmatik telefona alışmaları zor, elleri çarpmıştır” diyor. Geri arayana kadar aklım çıkıyor. Sonunda kim haklı çıkıyor? O. (Çok şükür)

 

Evden tam çıkacağız, arabanın anahtarını bulamıyorum. Ufacık evde sağa, sola koşturmaya başlıyorum, panikten göremiyor. O, kapıyı kapatıyor, eve giriyor sakince baktığı için çat diye buluyor.

 

Irmak annemde kaldıysa, aradığımda ulaşamıyorsam senaryo üzerine senaryo kuruyorum. En sevmediğim şeylerden biridir kızım kimleyse ona ulaşamamak. Arkın ise gayet sakin.

 

Acil kargo bekliyorum, saat 17.00 oluyor, tutuşuyorum. Arkın’ın yorum: “Ooo, gelir daha bir saat var mesainin bitmesine.” Sinirleniyorum da hak da veriyorum. Arada bir yerde kalıyorum.

 

Tamam biliyorum ben fazla paniğim, ancak o da aşırı sakin. Öyle böyle değil. Zaten beni dengeleyen de bu huyu. İkimiz aynı anda panik olsak, çıkamayız işin içinden. Aynı şekilde sakin olsak da keza. O zaman da rahatlıktan bir şey yapamayız.

 

Gerçi herkes panikken de ben sakin oluyorum. Babamın acil bypass’ında, dayımın kalp krizinde en sakin ben göründüm bütün ailemiz aşırı panik olduğu için, aradan iki ay geçti herkes sakinleşti, ben tutuldum.

 

Duygularımı bu denli yoğun yaşamak beni çok yoruyor. Ya çok mutluyum, ya öyle mutsuzum ki yataktan çıkasım gelmiyor. Çevremdekileri yorduğum kadar kendim de bunalıyorum.

 

Ne yöntemler denemedim, geçmedi.

 

Evet erkeklerle farklıyız da sanırım bizdeki durum daha da farklı. İkimizin de ayrı uçlarda olmamız sanki bir parça daha yorucu. İkimiz de orta noktayı istersek bulabiliriz gibime geliyor. Yeni çıkan kitabım "Kocam Hâlâ Sevgilim Mi?"de bol bol söz etsem de bu konu yaz yaz bitmez. Farklı dünyalara ait olup aynı evde yaşamak, bir hayatı paylaşmak dışarıdan kolay görünse de zor. Zaten aksini söyleyen olacağını da sanmıyorum.

 

Şimdi ya psikologuma yeniden düzenli gitmeye başlayacağım ya da bir çözüm bulacağım ve bu panik – duyguları uçlarda yaşama durumuma bir çare bulacağım.

 

Çünkü yoruldum. Çünkü baktım ki uzun zamandır anı yaşayamıyorum. Gelecek kaygısı, iş oldu olmadı kaygısı, sağlık kaygıları beni yiyip bitiriyor.

 

Peki yalnız mıyım?

Sanmam…

Siz ne durumdasınız?

Facebook Yorumları
Yorumlar
7
Onay Bekleyenler
0
HTHayat Okuru ne diyor?
  •  
    15 Temmuz 2018 Pazar 00:52

    Ayni seyleri yasiyoruz.Esim bir o kadar sakin ,ben ise panik.

    Cevapla
  •  
    11 Temmuz 2018 Çarşamba 22:03

    Ben bu yazınızı görmemişim... eksiği var fazlası yok yazdıklarınızın o kadar bunaldım ki bu ruh halimden sürekli panik ailem tahlil sonuçlarını bana söylemiyoru paniklerim diye sahi nasıl kurtulcaz bu durumdan çok yoruldum ve sıkıldım ben...

    Cevapla
  •  
    28 Haziran 2018 Perşembe 19:20

    Bence siz fazla panik olduğunuzdan eşiniz de o kadar sakin, daha ortalarda yaşayabilseniz paniklik durumunu, (nasıl yaşanır daha ortada bilmiyorum tabi ;)) eşiniz de daha orta sınırda bir sakinlik yaşayabilir, ağırlık merkezi farklı yani ???? mühendis gibi konuştum ama

    Cevapla
  •  
    28 Haziran 2018 Perşembe 11:51

    Elbette yalnız değilsiniz...En azindan sorunun ne olduğunu biliyoruz. .Ve çözmeye bir yerden başlayacağız ki baslamak bitirmenin yarisi...Psikologa basvurmadan bazı teknikleri denememiz iyi gelebilir; )

    Cevapla
  •  
    28 Haziran 2018 Perşembe 11:50

    Elbette yalnız değilsiniz...En azindan sorunun ne olduğunu biliyoruz. .Ve çözmeye bir yerden başlayacağız ki baslamak bitirmenin yarisi...Psikologa basvurmadan bazı teknikleri denememiz iyi gelebilir; )

    Cevapla
  •  
    28 Haziran 2018 Perşembe 11:13

    Allahtan bizde durumlar farkli, esim biraz daha rahat tabi ama bende panikten nefret ederim. Oaylar karsisinda cozum uretmekten yanayim. Tabi bende bu asamaya iki kez beyin ameliyati olup stresten uzak kalcaksin diyen dr.umu dinleyip antideprasana baslayinca daha bi sakin hale geldim. Sevgiler size.

    Cevapla
  •  
    28 Haziran 2018 Perşembe 09:46

    Bende aynıyım fazlasıyla kafaya takıyorum resmen uyku bile uyumuyorum bi sorun oldupu zamn hele beynimi yeyip bitiriyor ????

    Cevapla

  • Neden limonlu su içmeliyiz?
    Neden limonlu su içmeliyiz?

    Süresi : İzlenme : 16516

  • Prematüre nedir?
    Prematüre nedir?

    Süresi : 01:30 İzlenme : 4276

  • Uykusuzluğa basit çözümler!
    Uykusuzluğa basit çözümler!

    Süresi : 05:25 İzlenme : 6783

  • Hafif pizza tarifi
    Hafif pizza tarifi

    Süresi : 01:28 İzlenme : 8419

  • İlişkilerde bağlanma çeşitleri
    İlişkilerde bağlanma çeşitleri

    Süresi : 27:40 İzlenme : 1414

BURCUN BUGÜN NE SÖYLÜYOR?

Bugün sizi neler bekliyor? Aşk hayatınızda hangi sürprizler var? Sağlık, iş ve para konularında nelere dikkat etmelisiniz?

hthayat.haberturk.com internet sitesinde yayınlanan yazı, haber, video ve fotoğrafların her türlü hakkı Haberturk Gazetecilik A.Ş.’ye aittir. İzin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez. Copyright © 2018 - Üretim ve Tasarım Bilgi Grubu
Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön