Zeynebim, Küçük savaşçım benim….
Sana savaşçı diyorum çünkü küçücük bedeninle koca adamların yapamayacağı direnci gösterdin yaşamak için,bembeyaz minicik boynuna 2 kez dolanıp seni benden almaya çalışan kordonuna inat.
Beni bırakmak istemedin, biliyordun çünkü senin varlığını öğrendiğim günden beri sadece senin için varolduğumu.Hergün ellerim karnımda konuşurken senle,ninnilerime küçük tekmelerinle cevap veriyordun.
Farklıydın sen,karnımda başlamıştı yaramazlıkların,doğduğunda yerinde durur muydun hiç?
Ah cennet kokulum kısa zamanda çok şey paylaştık seninle,öyle güzel şeyler kattın ki hayatıma.Bencilliklerimi aldın götürdün mesela..Kendimden çok birini düşünmenin ne demek olduğunu senle öğrendim ben.Kendim için alışverişe gidip senin için aldığım poşetler dolusu hediyelerle eve dönmek nasıl da güzelmiş meğer.Bir dakika fazla uyumak için alarmları erteleyen ben seni uyurken izlemek için uykusuz kalmanın hazzını öğrendim senle geçirdiğimiz 7 ayda.Saçma biliyorum ama sırf annesi bekler diye çocukça bir düşünceyle duvardaki sineği bile öldürürken düşünür oldum ben.Duygularımı keşfettim tekrar,insani yönlerimle yüzleştim hergün.
Annemin kıymetini bir kez daha anladım senle anne olunca..Ah meleğim ne çok şey var söylenecek bir bilsen.Senden önce ve senden sonra diye ikiye ayırdım yaşamımı..Senden önce ne boş şeylere kahretmişim meğer.Küçük şeylere sevinmeyi öğrettin bana.Karnın ağrıdığında sırf rahatladın diye kirli bezini görünce yüzümde güller açtı mesela.Diş çıkardığın gün telefona sarıldım mutluluğumu paylaşmak için heycanla.Doktor kontrollerinde aldığın gramlara sevindim ben..Meğer mutlu olmamak için ne çok inat ediyormuşum senden önce.
Zeynebim türküdeki gibi sana bakıyorum da bazen ‘Zeynep,bu güzellik var mı soyunda?’ diye soruyorum sana,maviş gözlerini kaçırıyorsun o zaman sanki mahcup olur gibi…
Nefesim,hep mutlu ol olur mu?Hayatın acımasızlığıyla birgün elbet yüzleşeceksin büyüyünce.O zaman bile annenin koynu en güvenli limanın olsun kuzum..Anne kokusu alıp getirsin rüzgarla nerde olursan ol seni yanıma..İlk adımında,ilk sözcüğünde,okula başladığın ilk günde,ilk heycanında,ilk karnende,ilk aşkında,ilk hayal kırıklığında,ilk sevincinde,hüznünde,anneliğinde aklına gelebilecek hayata dair her şeyde arkanda değil elini tutarak yanında olacağımı bil kızım.
Sen benim aklıma geldiğinde gülümseme sebebim,en yorgun anımda bile bana güç veren süt kokulumsun.Biliyorum minicik pamuk ellerinin doğduğu gün hatırına bir yıldız kaydı gökyüzünden ve o an:ilk dileğim sen oldun,son dileğim yine sen…
zeynebim şiirdeki gibi öyle masumsunki ;
Sana bakmak bir beyaz kağıda bakmaktır.
Sana bakmak suya bakmaktır.
Sana bakmak bütün rastlantıları reddedip
Mucizeyi anlamaktır.
Sana bakmak
Allah’a inanmaktır.
Bir ömür sana her bakışımda mutluğu görmek istiyorum gözlerinde.
Hayat sana hep güzellikler sunsun kızım,yolun ışıklı,bahtın açık olsun.
Birlikte düşe kalka büyürken senle bana kattığın her şey için,evimize güneş gibi doğduğun ve bu taştan duvardan binayı yuva,eşimle beni ‘aile’ yaptığın için,beni anneliğin eşsiz duygusuyla tanıştırdığın için sana sonsuz teşekkürler kızım.
Seni çoooook seviyorum.
Annen.
bu fotoğraf kazanmalı,çünkü;annesinin kendisi için yazdığı mektubu okumuş olmalı ki :)sevgi dolu gülümsemiş.
bu fotoğraf kazanmalı, çünkü canımın canı bitanecik boncuk gözlüm o benim ne şirin komik bir tatlılık var gülüşünde hiç bir zaman eksilmesin gülücüklerin bitaneciğim.
bu fotoğraf kazanmalı, çünkü nasılda poz vermiş şirine nasılda bir güzellik var yüzünde maşallah miniciğe
bu fotoğraf kazanmalı,çünkü;sadece yüzü değil gözlerinin içi bile gülüyor bu bebeğin
bu fotoğraf kazanmalı çünkü oyuncak bebeğe benziyor çok sevimli tombiş