Merhaba Yeşim Hanım, 2007 doğumlu bir oğlum var, ben ise 1980 doğumluyum. Aramızdaki kuşak farkını son yıllarda çok daha fazla hissetmeye başladım. Oğlum her şeyin hızlı ve kolay olmasını istiyor. Sürekli dijital dünyada vakit geçiriyor; bir şeyler üretmekten, emek vererek elde etmekten pek hoşlanmıyor. Her şey önüne hazır gelsin istiyor gibi hissediyorum. Kendisine yaşına uygun sorumluluklar vermeye çalıştığımda “Ben daha küçüğüm” diyor. Yaz tatillerinde kısa süreli de olsa çalışmasının, hayatı ve paranın değerini anlamasına katkı sağlayacağını düşündüğüm için öneriyorum. Ancak “Kimsenin çocuğu çalışmıyor, ben neden çalışayım? Zaten paraya ihtiyacımız yok” diye karşı çıkıyor. Ona sorumluluk almanın, emek vermenin hayatın gerçekleriyle tanışmanın önemini anlatmaya çalışıyorum ama sanki söylediklerim ona hiç ulaşmıyor. Beni dinlemiyor ya da dinlese bile önemsemiyor gibi geliyor. Bu yaş grubundaki gençlerle nasıl iletişim kurulmalı? Sürekli öğüt veren bir baba olmak istemiyorum ama söylediklerimi duymasını istiyorum. Onunla aramdaki iletişimi nasıl güçlendirebilirim?
Yeşim Tijen’in cevabı:
Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum;
“Aile, bazen insanı fırtınadan korur, bazen de fırtınanın kendisidir” demişler siz de oğlunuzla böylesi fırtınalı bir ilişki yaşamak istemezsiniz diye düşünüyorum. O yüzden de oldukça hassas davranmalısınız. Çocuğunuzun sizin çalışma hayatına girerek sorumluluk taşımayı öğrenmesini istemenize karşın “Benim arkadaşlarımın hiçbiri çalışmıyor. Bizim paraya ihtiyacımız yok ki” demesi onun çevresinden ne kadar etkilediğini gösteriyor. Siz o zaman ne yapacaksınız? Oğlunuza en güzel örnek olmaya çalışacaksınız yani hayatı ona kendinizden öğreteceksiniz. Hiçbir baskı uygulamadan, savaşa, kavgaya girmeden, çatışmadan… Baskıyla kimseyle gerçek anlamda yol alamaz zaten kendi hayatınızdaki doğruluk, iyilik, sorumluluklarınıza sahip çıkan hallerinizle çocuğunuzun zihnine dolayısıyla hayatına imzanızı atabilirsiniz. Çocuklar her şeyi konuşmasalar da her şeyi gözlemlerler ve gerektiğinde hayatlarında uygulamayı da bilirler. Sizin endişelerinizi anlıyorum ama hayat geriye doğru akmıyor hep ileriye doğru bir akış içinde olduğundan dünde doğru olanların bugün de birçok bakımdan doğru olduğunu bir kenara koyalım ama sizde olduğu gibi uygulama farklılıkları karşınıza çıkabiliyor. Onların dünyasına ulaşmak o kadar da kolay değil. Gerçi siz de taş devrinden değilsiniz ama onların büyüdüğü çağ sanki birçok bakımdan daha uç bir çağ ve iyi imkanlar içinde büyüyorsa çocuk daha bir uçta olabiliyorlar. Onlara ulaşabilmek için kusursuz olan değil; çocuğun duygusal ihtiyaçlarına duyarlı yaklaşan, tutarlı sınırlar koyan ve koşulsuz sevgi sunmaya çalışmalısınız. Mükemmeliyetçilikten uzaklaşıp güvenli bir bağ kurmak, çocuğun sağlıklı bir birey olarak gelişmesinin temel anahtarı olduğunu idrak etmelisiniz. Bağ kurmak istiyorsanız çocuğunuzla ilgili sorumlulukların bir kısmını da siz almalısınız, her şeyi eşinize bırakmamalısınız. Beraberce futbol maçı izlemek, evin ihtiyaçlarını beraberce gidip almak, oğlunuzun ihtiyaçlarını onunla beraber almak bazen oğlunuzu okuldan sizin almanız gibi gibi… Şu anda aklıma gelenler bunlar birçok şey de eklenebilir… Bu gibi paylaşımlarda oğlunuzu daha iyi tanır sorumluluk alarak ilgilenmiş, zaman ayırmış, önemsemiş, değer vermiş ve bir de bağ kurmuş olursunuz. Babaların işi annelere göre daha zor. Sabah evden çıkıp akşam geç vakit evine dönen babaların kısa zaman aralığında hem bedeni hem kafası yorgun olabiliyor. Geriye bir hafta sonu çocuklarıyla olma zamanı kalıyor. Orada da eşine cevap verip onun gönlünü mü yapsın evlatlarıyla mı ilgilensin aradaki açıkları kapatsın… Biraz üstün performans gerekiyor ama o babanın yüreğinde sevgi varsa o sevgiyle evlatlarının ruhun ada kalbine de bir şekilde ulaşabiliyor. Sevmek zaten sorumluluk almak değil mi? Sözcüklerle değil yaptıklarıyla ettikleriyle sevgi sevgi oluyor.
Sevgiler sevgili okurlarıma…
Çözemediğiniz sorunlarınızı yazın, Yeşim Tijen size önerilerde bulunsun.
İşte sorularınızı gönderebileceğiniz adres:yesimilehayatbilgisi@gmail.com
