Peki sen çocuk yaptığına pişman mısın?

Ben kırk iki yaşında bir kadınım ve bugüne kadar hiç anne olmak istemedim. Elimi karnıma götürüp içinde bebek büyütme, sonra da doğurduğumu büyütme hayali kurmadım. İçimden gelmedi, bunun nasıl bir his olduğunu bilmiyorum. Eşsiz bir duygu olduğunu söyleyen kadınlara inanıyorum, güveniyorum. Öyle diyorlarsa öyledir. Bu duyguyu tekrar tekrar yaşamak isteyenleri de destekliyorum.

 

Fakat anne olmuş kadınların istedikleri her an doğurmaktan söz açıp fütursuzca ilerlemeleri, bazen fena halde can sıkıyor.

 

“Çocuk düşünmüyor musun?”

“Hayır.”

“Neden?”

“İstemiyorum.”

“Neden?”

“...”

“Bir gün pişman olabilirsin ama.”

“Olmam.”

“Biyolojik saatin geçtiği zaman gerçekten geri dönüşü yok.”

“...”

“O da mı istemiyor?”

“...”

“İstiyordur...”

“...”

 

İlk, hadi ikinci sorudan sonrası tacize giriyor. “İstemiyorum” diyorsun susmuyor, sırf istemediğin için doğurmadığına bir türlü ikna olmuyor. Sebeplerini anlatsan incinecek. İçin sıkışıyor, kendine gelmesi için bekliyorsun. Bizde böyledir, anne olmuş kadına bütün densizlikleri için anlayış gösterilir.

 

Bazen birinin çocuğunu kucağına alman icap ediyor, konuşuyorsun, gülüp oynuyorsun ve bunu yaptığına seni pişman ediyor. O anki bakışlarından “senin de bir tane istediğinden” emin, “Bakışlarını gördüm” diyor. Dönüp diyemiyorsun “Onu doğurana kadar kocanla yaşadıklarınız geldi aklıma.”

 

Hiç tanımadıklarının kendini bilmezliğine veriyorsun. Tanıdıkları boş veriyorsun, ama arkadaşın bunu yapınca asabın bozuluyor. Çünkü seni tanıyor, bin kere demişsin “İyi ki kazayla filan doğurmamışım” diye.

 

Anne olan kadınların, anne olmak istemeyen kadınları neden anlamadıklarını biraz anlayabiliyorum. Ama neden anlamak istemediklerini, neden bu konuda bütün soruları sormayı kendilerine hak bildiklerini anlamıyorum.

 

Ben mesela bugüne kadar anne olmuş bir kadına hiç “Pişman mısın?” diye sormadım. Saçı başı dağılmış, gözünden uyku akan, ödev yapan, cildi gibi bedeni de kendini koyvermiş, kocasıyla sevişecek vakit bulamayan, bulsa da sevişemeyen, çünkü artık arzulanmayan hiçbir kadına “Değdi mi yaptığına?” demedim. “Keşke yapmasaydım dediğin hiç oluyor mu?” diye ısrar etmedim.

 

Doğum gibi bir olayla beraber hiç bilmediğin duyguları keşfettin, peki. Ya bunları keşfederken unuttuğun duygular? Onları unutmana değdi mi? Onları hiç özlemiyor musun?

 

Çocuk doğuran kadın, doğurmayan kadına acır, kendi sahip olduklarına o sahip olamadığı, kendi tattığı duyguları o tadamadığı için. Fakat hiç düşünmez, kendisinin unuttuğu duyguları çocuksuz kadının tatmaya devam ettiğini ve halinden memnun olduğunu.

 

Çok tuhaf gelebilir ama hiç anne olmak istemeyen kadınlar var dünyada. Çünkü hayatta anne olmaktan başka olunabilecek şeyler var. Hiçbir şey olmamak da ayrı bir seçenek.

 

Anne olmayan bir kadını “çocuk yapma” konusunda konuşmaya zorlamayın. Zaten hayatta hiçbir şeyi zorlamayın. Hayat su gibi akar gider, yolunu değiştirmeye çalışırsın taşar, kurcalarsın teper.

 

Çocuk doğurmak bir meziyet değil. Bu bir meziyet olmadığı için, doğurmayan kadın da eksik değil.

 

Gece masal okumak, çocuk doğum günlerine gitmek, okul taksiti denkleştirmek, arzularını hayallerini unutmak zorunda olmadığı için “iyi ki doğurmamışım” diyen çok kadın yaşıyor dünyada.

 

Bu kadınlar gerçekler, samimiler ve fazla bir şey değil, bari hemcinsleri tarafından hoyratça sorguya çekilmesinler istiyorlar.

 

 

Facebook Yorumları
Yorumlar
500
Onay Bekleyenler
0
HTHayat Okuru ne diyor?
  •  
    26 Mart 2018 Pazartesi 15:26

    Bir tane cocugum var ve cok pişmanim asla başka istemiyorum! Aklı olan ve kendine değer veren zamanını kendine harcamak isteyen cocuk yapmasın.Yazı çok guzel elinize saglık.

    Cevapla
  •  
    11 Mart 2018 Pazar 13:06

    Mükemmel bir yazı.Etrafimdaki kadınlarin çocuk çocuk diye beni her darlamalarinin arkasından sinirlerim bozulunca bunu okuyorum:)

    Cevapla
  •  
    03 Ocak 2018 Çarşamba 13:40

    bullshirt bi yazi olmus maalesef.. bir anne olarak, bebeksiz hayatimdaki raki sofralarini tabii ki cok ozluyorum, arkadaslarimla aklim oglumda olmadan gecirdigim vakitleri, her bir kurusu harcamadan onceki vicdani muhasebe cok zor.. ama arzulanmayan degil arzulamayan oldugumu da belirtmek isterim.

    Cevapla
  •  
    20 Kasım 2017 Pazartesi 11:24

    Bir anne olarak hem çok doğru tespitler var hem çok önyargılı. Çocuk doğurduğuna kesinlikle pişman oluyorsun, anneler bu konuda dürüst değil. Özgürlüğün bitiyor. Ama yeni bir hayat yaşıyorsun. Tekrar çocuk oluyorsun. Tekrar ergen, genç oluyorsun. Hayatta hiç kimseyi ama hiç kimseyi o kadar sevemezsn

    Cevapla
  •  
    27 Ekim 2017 Cuma 09:39

    İlginç bir duygu

    Cevapla
  •  
    27 Ağustos 2017 Pazar 15:33

    yazarla aynı fikirde olsam da yazısı son derece itici geldi. bir kendini reddetme durumu varmış algısına kapılıyor insan. ne demek kocanla ne yaşadığını soruyor muyum? tabii ki sormayacaksın. haddine mi düşmüş insanların özeli. çocuk yapmak insanın özeli falan değil. ayrıca partnerine de saygın yok. şu anda bu yazıyı erkek arkadaşın veya kocan okuyor olsa senden ayrılma isteği çok makul olurdu. başkalarına kızdığın şeyi kendin yapıyorsun. bu dünyaya çocuk getirmek insanlık suçuyla eşdeğer, bu kabul ama senin çıkış noktan o bile değil. umrunda bile olmayacağı besbelli. varsa yoksa kendin...

    Cevapla
  •  
    26 Ağustos 2017 Cumartesi 07:29

    Hakli olabilirsiniz. Ama sizde anne olanlara size duyulmayan saygisizligi yapmissiniz. Bence annelik hissiyati diger duygularin onune gecebilecek nitelikte. Tabi cok zor. Cok seyden odun veriyorsunuz. Bence zorlugu goze alamayan yapamiyor zaten.

    Cevapla
  •  
    24 Şubat 2017 Cuma 02:39

    Toplumumuzda kadinlara yüklenen annelik vasfı daha cok kucuk yaslarda beynimize inceden inceye işleniyor.. Her kadının annelikle ilgili hayalleri varmış ve biz bu dunyaya aslinda bunun icin gelmisiz gibi düşünülüyor.. Su soru hic dusunulmuyor.. Neden cocuk sahibi olmak istiyorum..

    Cevapla
  •  
    19 Ocak 2017 Perşembe 13:52

    bahsettiğiniz şekilde baskılara ben de çokça maruz kaldım maalesef, çoğunluğu bir şekilde hayatımda bulunan, yakın arkadaşım olmayan bu insanlar gerçekten düşünmeden, anlamaya çalışmadan ve kendileri çocuk sahibi oldukları için her tür sorgulamayı yapmayı kendilerinde hak gördüler. yazdığınız herşeyi çok net hissedebiliyor ve anlıyorum. sadece, onlar gibi olmamalıyız diye düşünüyorum. çünkü doğru olan bu değil. ne onlar bize bu konuda ısrar etmeli, bizi eleştirmeli, ne de biz onları. ben genelde neden bu soruyu soruyorsun?”, senin için neden bu kadar önemli?” diye soruyorum.

    Cevapla
  •  
    13 Ocak 2017 Cuma 14:12

    BU ORTAMDA DÜNYAYA ÇOCUK GETİRMEK HAKSIZLIK YAZIK OLUYOR ÇOCUKLARADA AİLELEREDE DÜNYANIN ÇİVİSİ ÇIKTI ZİRA.........,,

    Cevapla

  • Propolis nedir? Propolisin faydaları nelerdir?
    Propolis nedir? Propolisin faydaları...

    Süresi : 01:12 İzlenme : 493

  • Senarist, yazar Meriç Demiray'la Türk dizileri ve kitaplar hakkında konuşuyoruz
    Senarist, yazar Meriç Demiray'la Türk...

    Süresi : 30:30 İzlenme : 295

  • Evde kot eskitme nasıl yapılır?
    Evde kot eskitme nasıl yapılır?

    Süresi : 00:56 İzlenme : 5090

  • Devlet Opera Balesi Çocuk Korosu ile 23 Nisan kutlaması
    Devlet Opera Balesi Çocuk Korosu ile 23...

    Süresi : 01:20 İzlenme : 330

  • "Rüya tabircilerine karşı temkinli yaklaşmak gerekli"
    "Rüya tabircilerine karşı temkinli yaklaşmak...

    Süresi : 28:09 İzlenme : 863

BURCUN BUGÜN NE SÖYLÜYOR?

Bugün sizi neler bekliyor? Aşk hayatınızda hangi sürprizler var? Sağlık, iş ve para konularında nelere dikkat etmelisiniz?

hthayat.haberturk.com internet sitesinde yayınlanan yazı, haber, video ve fotoğrafların her türlü hakkı Haberturk Gazetecilik A.Ş.’ye aittir. İzin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez. Copyright © 2018 - Üretim ve Tasarım Bilgi Grubu
Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön