Merhaba Toprak Gözlüm.
İyi ki doğdun. Bana hayat boyu öğrenemediğim o kadar çok şeyi öğrettin ki anlatmakla bitiremem ama şunu iyi biliyorum ki şu kısacık zamanda öğrettiklerin ve yaşattıkların bir ömürde yaşadığım ve öğrendiklerime bedel.
Uykusuzluk ne demekmiş öğrendim.
Sahip olmayı… Dünyadaki her şeye sahipmişçesine gururla bakmayı, bir mucizeyi kucağımda tutmanın ve ona sahip olmanın muhteşemliğini...
Kendinden başkasının sorumluluğunu almayı ve bunun nasıl da heyecan verici ve korkutucu olabileceğini…
“Keşke”lerle geçen ömrümde “İyi ki” demeyi…
Anlamsız şarkılar söylemeyi…
Bir gülüşünle dünyanın en mutlu insanı olmayı…
Yaramazlık yaptığında sabretmeyi...
Sinirlendiğimde kızmak yerine sinirimi yatıştırıp gülümsemeyi…
İşyerine gittiğimde sana kavuşacağım mesai sonunu iple çektim. Özlemeyi öğrendim…
Mutluluğu öğrendim.. Delicesine mutlu olmayı… Her akşam kafamı yastığa koyup şükretmeyi…
Ağladığında içimin ağladığını; her göz yaşınla içime ateşler düştüğünü…
Eşimin kıymetini, değerini…
Kıskanmayı öğrendim… Herkesten ve her şeyden kıskanmayı…
Babamı anlamayı…
Zamanın acımasızlığını ÖĞRENDİM.
İyi ki doğdun gün ışığım yaşama sarılmamın nedeni iyi ki doğdun.
Seni Seviyorum.
bu fotoğraf kazanmalı çünkü gülüşü, mutluluğu gözlerinden bile okunuyor.
bu fotoğraf kazanmalı çünkü yeğenim...
bu fotoğraf kazanmalı çünkü çok güzel ve mutlu gülüyor masum sevgiyi gösteriyor dünyalara bedel bir gülüş var yüzünde