Kızım Gökçe karakterli bir çocuk. Bir anne olarak onda bina etmek istediğim en birincil şey özgüveni oldu hep. Ama bunun maliyetinin şımarık, dediğim dedik bir çocukla nefes almaya çalışmak olmasını hiçbir zaman istemedim.
3 yıldır kumanda merkezinde işler iyiydi. Ama bir Bodrum’a bir Ankara’ya yapılan babaanne-anneanne ziyaretleriyle düzenimizde bazı vidalar gevşedi.
Yaz dolayısı ile zenginleşen aile kadromuzda ağlayarak diretmenin, büyük anneler, teyzeler varken talepkar olmanın ona verdiği joker hakkını, büyüyen özgüveni ile keşfetti Gökçe. Araba koltuğunda oturma, kılık kıyafette olmayacak şeyleri diretme, özellikle de TV seyretme konusunda ciddi problemler yaşıyoruz şu ara.
Cevabı alenen hayır’ları o kadar şiddetle talep ediyor ki, çoğu kez başparmaklarımı birbirine bitiştirip zamanın durmasını istiyorum. Bir nebze olsun soluk alabilmek için.
Bu ısrarcı tavrın bende yarattığı kızgın kendimi de sevmiyorum. Talepkar bir çocuğun karşısındaki katı annenin ne onun özgüvenine, ne de ondan kazandığım güven kredisine faydası yok biliyorum. Ama onun ve benim iyiliğim için çekmem gereken sınırı da talep ediyorum.
Manueli hazırlamaya TV seyretme sınırı ile başlıyorum. İşte ZerotoThree.org’dan öğrendiklerim:
“3 yaşındaki çocuğum televizyon seyretmeye doyamıyor. İzledikleri konusunda seçici olmaya, eğitici programlar izlettirmeye çalışıyorum. Ama TV kapanınca çok sinirleniyor. Televizyonu kapıp pencereden atmak dışında ne yapabilirim?”
Mesele TV izlemeye bir düzen getirmek gibi görünse de, özünde çocuğumuza hayatla ilgili koyacağımız sınırlarla ilgili. Kuralların çocuklarda hayal kırıklığı yarattığını biliyoruz. Ancak her istediğimizi elde ettiğimiz bir düzende yaşamadığımıza göre, çocuklarımızın bu gerçekle yüzleşmesini sağlamak anne-baba olarak en önemli görevlerimizden biri.
I. Plan aşaması
II. Uygulama
III. Sonuç yine tepki olursa
Sakinleştiğinde, onunla gurur duyduğunuzu söyleyin çünkü insanın kendi kendini sakinleştirebilmesi çok önemlidir.
Ben şöyle bitirdim: Çoook kızgındın ama kendi kendine kontrolü ele aldın. Bravo sana. Bunu başarman çok önemli. Artık sakinleştiğine göre şimdi seninle kule yapabiliriz / su dolu bir kapta, çay süzgeci ile buz parçaları yakalayabiliriz / babanın tıraş köpüğü ile duş duvarında sanat yapabiliriz / süt dolu bir kaba gıda boyası atıp sıvı sabuna batırılmış bir kürdanı sokunca, boyaların nasıl kaçtığını izleyebiliriz.
Sınır tanımayan çocuklar dizisi ‘Araba koltuğunda bir tatlı huzur’ yazısı ile devam edecek. Haftaya görüşmek üzere.
bu konuyu birlikte de konuşmuştuk, çok iyi oldu, sevdiğim yazılara ekledim bile, taktikler ve oyunlar çok guzel. ellerine sağlık müge:)
bu konuyu birlikte de konuşmuştuk, çok iyi oldu, sevdiğim yazılara ekledim bile, taktikler ve oyunlar çok guzel. ellerine sağlık müge:)