Bekar kadının günlüğü – 49

Bir maniniz yoksa sizi de bekleriz

Onu kapıda gördüm ama tanımamış gibi davrandım.

“Günaydın. Müfit Bey’le randevum vardı. İsmim Sinem.”

Elini uzattı.

“Hoşgeldiniz. Ben Müfit.”

 

Fotoğraflarında nasılsa öyle, sadece boyu biraz kısa. Ya da benim hayal ettiğim kadar uzun değil. Ama atletik, kendine baktığı belli. Dişleri bembeyaz olduğuna ve konuşurken nefesi sigara kokmadığına göre sigara içmiyor. Oh!

 

Neler yaptığımı Instagram’dan takip ettiğini ve ilginç bulduğunu söyledi.

“Yaptığınız şu işin ruhuyla bizim kahve örtüşüyor” dedi.

 

Şık bir yer ama şıkır şıkır şıkır değil. Gıcır gıcır mobilyalar alıp yerlerine koymuşlar da içinde müşteri bekliyor gibi değiller. Bir kendi var, bir de servis için yardımcısı. Bu laf da ona ait. Beni iki kere düzeltti.

“Tek garsonunuz mu var?”

“İki yardımcım var.”

“...”

“Garsonlar kaçta geliyorlar?”

“Bir yardımcımla beraber açıyoruz. Öğle üzeri diğeri geliyor. Ben biraz dinlenmeye çekiliyorum. Evim yakın. Sonra dönüyorum, birincisi gidiyor, ikinci yardımcımla beraber akşamı edip beraber kapatıyoruz.”

 

Mönüye baktım, fiyatları makul. Sekiz masa var, her masada dörder sandalye. Aynı anda en çok otuz iki kişi oturabilir. Benim açımdan makul; ne az ne çok, yetişebilirim.

 

“Kahvenin yanında kurabiye ikram ediyor musunuz?” türünden sorularımı,

“Yapacak çok iş var da hepsi sırayla, zaman içinde konuşuruz” diye cevapladı. Fazla detaya girmek istemedi. Cömert teklifiyle beni şaşırttı. Haftada iki gün, saat üçle sekiz arası orada olacağım. Hazırladığım kahvelerin masrafını o karşılayacak, bir de üzerine bana para verecek! Sedat’ın arkadaşının kafesine sadece kahve karışımlarımı tanıtmak için gitmiş, verdikleri sipariş üzerinden biraz para kazanmıştım. Fakat şimdi, sadece oradaki varlığım için biri bana teklifte bulunuyor. Kirayı zaten çıkarıyordum, şimdi aylık mutfak masrafım da çıktı. Üstelik evime yakın, pek de hoşuma giden bir adamın yanında. Sevincimden zıplamak isteğimi acaba belli ediyor muyum?

 

“O zaman bir kahvenizi içeriz” deyince afalladım bir an.

Nerede? Benim evde mi? Biz kim?

Masanın üzerindeki tarçınlı zencefilli kraft paketlerden birini aldı.

“Gelin, bizim mutfağa geçelim.”

 

İçeri geçtik. İki makinadan birini benim aromalı kahvelere ayıracağını söyledi. O makinada kahveleri hazırladım. Elimizde kahvelerle masaya dönerken, elemanına seslendi:

“Yeliz, kahveni soğutma.”

 

Kıza baktım. Müfit’e bakışlarına. Müfit’in ona bakışlarına. İkisi de normaldi. Bana da ona da gülümsedi, tezgâhın arkasına geçerken teşekkür etti. Aralarında bir şey yok. Rahatladım. Acaba akrabası, tanıdığın kızı filan mı?

 

Eve dönerken, son bir aydır her gün yürüdüğüm sokaklar gözüme daha bir güzel göründü. Önünden geçtiğim apartmanlardan birinin altında kırtasiye varmış. Nasıl görmemişim. Girip bakındım. Çocukluğum geldi aklıma. Defter kapları, okul kitapları, süsler, defterler... Kırtasiye kokusunu özlemişim. Çizgisiz, sayfaları saman kâğıdından, küçük bir not defteri aldım. Bozukluklarla ödedim. POS makinaları yok. Zaten en az altı aydır kredi kartı kullanmıyorum.

 

Bu not defterleri çok işime yarıyor. Üzerinde çalıştığım her konu için ayrı bir defter kullanıyorum. Mesela şu ara kıskançlık konusu üzerine çalışıyorum. Bu defterin ilk sayfalarına neleri, kimleri, neden kıskandığımı, kendimi neden başkalarıyla kıyasladığımı yazacağım. Sonra arkasını çevirip her bir madde için beni yatıştıracak cümleler kaydedeceğim. Şimdi aklıma geldi. Para kazanmakla ilgili korkularımı yazmıştım mesela, sonra da o korkuları okşayıp yatıştıracak bir şeyler. Bugün geldiğim noktaya bakınca işe yaradığını söyleyebilirim. İnsanın kendinde keşfedeceği ve değiştirebileceği ne çok şey var.

 

Kahveleri mutfaktaki masaya bırakıp hemen telefonumu aldım çantamdan. Müfit, Instagram’dan benim adımı ekleyerek duyuruyu yapmış.

“Her salı ve perşembe, 15.00-20.00 arası yeni bir şeyler denemeye, hep beraber keşfetmeye karar verdik.

Yarın tarçınlı-zencefilli kahveyle başlıyoruz.

Bir maniniz yoksa sizi de bekleriz.

Hayatta keşfedecek ne çok şey var, kahve bahane...”

 

Aklımda aynı anda beliren iki soru:

Aynı dakikalarda “keşfetmek” lafını kullanmamız tesadüf mü?

Acaba bensiz başka projeleri de mi var?

 

Yalnız, “kahve bahane” derken ilk harfleri küçük yazarak gönlümü çaldı. Reklama girmek istememiş. Pekâlâ büyük yazabilirdi. Çünkü kafenin adı Kahve Bahane...

 

 

18 Eylül 2018 Salı hthayat.haberturk.com’da...

 

 

Diğer bölümler

 

 

 

 

 

 

 

 

Facebook Yorumları
Yorumlar
0
Onay Bekleyenler
0

  • Süt kanalı iltihabı mastit hakkında her şey
    Süt kanalı iltihabı mastit hakkında her şey

    Süresi : 03:21 İzlenme : 6987

  • Son kullanma tarihleri ne zaman bitiyor?
    Son kullanma tarihleri ne zaman bitiyor?

    Süresi : 01:00 İzlenme : 2161

  • Nazlı Çevik Azazi'den kısa bir masal...
    Nazlı Çevik Azazi'den kısa bir masal...

    Süresi : İzlenme : 1694

  • Neden limonlu su içmeliyiz?
    Neden limonlu su içmeliyiz?

    Süresi : İzlenme : 25964

  • Prematüre nedir?
    Prematüre nedir?

    Süresi : 01:30 İzlenme : 5930

hthayat.haberturk.com internet sitesinde yayınlanan yazı, haber, video ve fotoğrafların her türlü hakkı Haberturk Gazetecilik A.Ş.’ye aittir. İzin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez. Copyright © 2018 - Üretim ve Tasarım Bilgi Grubu
Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön