Neredesin?

Neredesin?

Günler geçti. Zaman aktı gitti. Değişen takvim yaprakları her kopuşunda bendeki ayrılıkları da gösterdi en acı haliyle. Zaman götürüyor gönlümde ne varsa. Hem de acımasızca. Acımasız, çünkü zerre zerre uzaklaştırıyor benliğimde saklı olan ne varsa. Benliğim giderken zamanın acımasızlığına kapılıp, geriye ne kalıyor, ne ben anlıyorum ne de bir anlayana rastlıyorum. Anlayanlar da tükendi zamanla beraber. Hani koca bir ömür tükeniyor ya, ansızın topyekün olmuyor o. Yavaş yavaş, az az, parça parça tükeniyor. Acıta acıta, üze üze… Tükenirken anlamıyorum bile nasıl geçip gitmiş ömür. Çünkü önce tükettikleriyle meşgulüm o ara. Onların acısıyla uğraşıyor, yokluklarını sorguluyorum. Hiç bitmiyor sualler. Cevabını alamadan sayıları artıyor sadece. Zaman, cevaplardan ziyade sorularla geçip giderken, benden götürdüklerini arayışım, bana yaramıyor, zamana yarıyor.

 

Zaman alıp götürüyor iyi olan her ne varsa benden. Zamanın acımasızlığı mı bu? Değil sanırım. Acımasızlığından yapmıyor bunu. O da böyle işte: Gitmesi gereken, giderken de yalnız gidemeyen…

 

Peki, neden kötü olanları değil de iyileri yanında götürüyor. Nasip böyle belki de... İnsanın kısmetine göre muamelede bulundu. Gün oldu, kötülükleri de yoldaş eyledi kendine. Benliğimi bana bıraktığı hatta üzerine nice nice benlikleri eklediği zamanlar da oldu yani. Zaman, kimi zaman cömert kimi zaman cimri davrandı kısacası. Şu sıralar zaman çok cimri, bencil. İyi olan her şeyi alıp götürüyor benden. Nasibim iyilikleri uğurlamakmış.

 

Zamanın akışıyla bunu derinden hissetmek de imtihanım. –Eyvallah-

 

Peki, cömert olan zaman neredesin? Benden aldıkların nerede, benliğim nerede… Zamanla, zamana uğurladıklarım nerede?

 

Yine, sualim çok, lakin cevabım yok. Buna da “eyvallah”.

 

Hamide Akkaya 

***

 

Siz de yazınızı gönderin, yayınlayalım

HTHayat.com Okur Blogu herkese açık!

Facebook Yorumları
Yorumlar
0
Onay Bekleyenler
0

Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön