Anlaşıldığını bilmek

İnsan kendini, yaralarını pek de saklayamıyor aslında. Ağlıyor, bağırıyor. Kimi zaman öfke kusuyor, bazen de kaçıyor. 

İnsan, birinin onu anlamasına, görmesine ihtiyaç duyuyor. Hele ki çocuksa…

 

İhtiyaçlarını söyleyebilse her şey çok da kolay olacak aslında ama hayır… Yapamıyor. Bunun yerine gözümüzün içine baka baka eşyalar fırlatıyor, kardeşini çimdikliyor, yalan söylüyor, öfke krizine giriyor. 

“Seni sevmiyorum” diyor, düşmanca bakışlar atıyor, gözlerini deviriyor, duymazdan geliyor, saldırıyor ya da yutkunuyor, susuyor… 

İnsan, büyüse de anne babasının onu anladığını, gördüğünü bilmek istiyor. Bu yüzden de bir umut davranışlarıyla konuşuyor: “Canım acıyor, korkuyorum, kapana kısıldım, değersiz hissediyorum, koşulsuzca sevilmek, korkmadan kendimi ortaya koyabilmek istiyorum."

 

Annemle ilişkimizi tamamen değiştiren bir an var unutamadığım; benim öfkem, anneminse savunması ile çekişmeli ve gergin geçen onca yıldan sonra annemle yeniden"göz göze" gelebildiğimizde yirmi yedi yaşındaydım. Anneliğin getirdiği her şeyden öyle korkmuştum ki yapabileceğime inanmıyordum. Yetersiz olduğumu düşünüyor ve en ufak bir bocalamada “Hazır değilmişim, ya yapamazsam? Biliyorum olmayacak, bir emzirmeyi bile beceremedim, yapamayacağım…” diye kendimi yiyip bitiriyordum. Hiç durmamacasına ağladığım bir gece göz göze annemle içimdeki çocuk. O andan sonra bana her baktığında beni anladığını, gördüğünü biliyordum. Biraz şaşırmış ama hayal kırıklığına uğramamıştı. Belki de o an kendi gençliği, ilk anneliği ya da yaraları üzerinden aramızda bir bağ kurmuştu, bilmiyorum. 

 

Bir şey söylemesine gerek yoktu. Söylemedi.

Tavsiye vermesine, yaralarım için özür dilemesine, kendi yaralarından bahsetmesine ya da değişmesine gerek yoktu. Duygularımı ve düşüncelerimi değiştirmek, acımı dindirmek için çırpınmasına hatta yaralanmayayım diye beni korumasına da.

Sustu ve sadece elimi tuttu.

Yanımda olduğunu, gördüğünü, bildiğini biliyordum ve bu iyileşmeye, onarmaya yetiyordu.

 

Bu yolculuk benimdi ve o sırada tek ihtiyacım anlaşıldığımı bilmekti. Bunu bildiğimde ve kendimi güvende hissettiğimde kızgınlığımı, kırgınlığımı, ihtiyaçlarımı anlatacaktım ve bir yolunu bulacaktım, geçecekti. Sarılmak, bütün tavsiyelerden iyi gelecekti. Geldi.

 

Aslında bütün bunlar benim anneliğim için de geçerli.

Kendimden biliyorum ki kızımın öfkesini kişiselleştirmek yerine dinleyebilmem onun için önemli. 

Yaralanmasına engel olamam, hikayesini onun yerine yazamam ya da duygularını değiştiremem ama dinleyebilirim. Eğer ona acı veren bir durum yaratmışsam bununla yüzleşebilir, duygu ve davranışlarımın sorumluluğunu alabilir ve neye ihtiyacı olduğunu sorabilir, eşlik edebilirim.

 

"Nasıl hissettiğini anlayabiliyorum, geçmişte öyle davranmayı seçtim ve o zaman bunun seni nasıl etkilediğini göremedim. O zaman seni dinleyebilmiş olmayı çok isterdim. Elimde şimdim var kızım… Geçmişi değiştiremem ama şimdi seni tüm kalbimle dinleyebilirim. Neye ihtiyacın var? Senin için ne yapabilirim?”

Facebook Yorumları
Yorumlar
2
Onay Bekleyenler
0
HTHayat Okuru ne diyor?
  •  
    12 Eylül 2016 Pazartesi 12:35

    okumak yetmedi bir de paylaşayım dedim, e ben de bir paylaşan sayesinde tanımadım mı sizi. ah şu paylaşmak ne güzel şeysin sen. belki ben de birilerinin yazdıklarınızı okumasına vesile olurum. kadınlar iyi ki varlar...

    Cevapla
  •  
    12 Eylül 2016 Pazartesi 12:33

    bir üstteki okuyucunun dediği gibi bir yazınızı okudum sonra bir tane daha sonra diğerini.

    Cevapla
  •  
    15 Temmuz 2016 Cuma 11:32

    Yazınizin birini okurken diğerlerini de okumak istedim. Anlama ve anlatma gücü olan hikâyeler . İnsanda yalnız olmadığı duygusu uyandıran içten metinler. Devamını dilerim. Özlem Y. Uçak

    Cevapla
  •  
    09 Haziran 2016 Perşembe 08:44

    şiddetsiz iletişim dilini harika anlatmışsın şule seda ay..seni ilgiyle takip ediyorum. böyle bir dil ile kavga, kin, nefret, intikam gibi duygular kalır mı? zor gunler yasadıgımız ülkemizde böyle bir iletişime ihtiyacımız var.birbirimizi dinleyerek, anlayarak nefreti cözerek "açılım" yapmak lazım. barışın, huzurun, guvenin tek çözümünün bu yol olduguna inanıyorum. ayşe..

    Cevapla

  • Hafif pizza tarifi
    Hafif pizza tarifi

    Süresi : 01:28 İzlenme : 7230

  • Nazlı Çevik Azazi'den kısa bir masal...
    Nazlı Çevik Azazi'den kısa bir masal...

    Süresi : İzlenme : 163

  • Ne zaman su içilmez?
    Ne zaman su içilmez?

    Süresi : İzlenme : 6061

  • Fıstık ezmesi nasıl yapılır?
    Fıstık ezmesi nasıl yapılır?

    Süresi : 00:49 İzlenme : 2831

  • Ayaktaki basınç noktaları
    Ayaktaki basınç noktaları

    Süresi : 01:04 İzlenme : 3095

BURCUN BUGÜN NE SÖYLÜYOR?

Bugün sizi neler bekliyor? Aşk hayatınızda hangi sürprizler var? Sağlık, iş ve para konularında nelere dikkat etmelisiniz?

Copyright © 2014 - Tüm hakları saklıdır. Ciner Medya Tv Hizmetleri A.Ş. Üretim ve Tasarım CBG
Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön