Ne giyiyorsak oyuz

Son üç yıldır birkaç tayt, kazak ve tişörtle yaşıyorum. Giymesi çıkarması kolay, çamaşır makinasında, kuruturken, gardıropta az yer kaplıyorlar. Servet ödemediğim için başlarına bir hal geldiğinde içim gitmiyor. 390 gündür ayaklarımda bordo botlarım yürüyorum. Sağ serçe parmağımın kenarındaki dikişler atmaya başladı ama yeni bir çift almak istemiyorum, çünkü onları seviyorum. Bir şeyi gerçekten sevdiğin zaman ondan utanmıyorsun.

 

Hep aynı şeyleri giymenin bazı katkıları oluyor. Nasıl göründüğünü bildiğin için ayna karşısında bir o tarafa bir bu tarafa dönmüyorsun. İçinde rahat ve iyi hissettiğin giysiler bedenin gibi ruhuna da tam oturuyor. Hayatın birbirine en çok yakışan bu çifti uyum içinde olunca sen de kaçınılmaz olarak mutlu oluyorsun. Saçınla başınla, suratınla da o kadar uğraşmıyorsun. Haftada üç fön çektirmediğin için saçların inceldiği yerden kopmuyor, fondöten sürmediğin için yüzüne renk geliyor.

 

On sekiz yaşından beri kendime ben bakıyorum, insanın arada kendini şımartmaya kesinlikle hakkı olduğunu biliyorum. Ama bu şımartma işi harcamak için kazanmaya dönüşünce sonu trajedi oluyor. İkisinin de dibi yok, sonunda çember içinde koşan sincaba dönüyorsun ve ne yazık ki onun gibi sevimli olmuyorsun.

 

Her şeyin doğrusunu ben bilemem ama kendi doğrularımı aramak bulmak, eleştirmek, değiştirmek bana iyi geliyor. En çok kendimi dinliyorum, insan eğer dinlemeyi bilirse kendine çok şey söylüyor, duyabiliyorken dinlemek lazım.

 

Başarılı ve zengin ama her gün aynı şeyleri giyen insanların” her gün farklı farklı neler yiyip içtiklerini, işlerine neyle nasıl gidip geldiklerini bilmiyorum. Mesela Facebook’un genç patronunun üzerine gri tişörtleri geçirip her gün başkalarının hayatını dikizlediğini ve biriktirdiklerini büyük biraderlerle paylaştığını biliyorum ve bu yüzden onu ilham alınacak kişi olarak göremiyorum. Bu sözler, gardırobunun hakkını teslim etmeye engel değil: kendini yormaktan hoşlanmıyor ve kendisi için yaşıyor.

 

Bildiğim bir şey var ama. Kendi hayatlarını ve yaşadıkları yerleri insanlar kendileri değiştirirler. Holding patronuyla bankodaki görevlinin etlerini farklı kumaşlar örtse de, o kumaşların kapladığı ruh hali ikisini eşitler. Çaktırmadan ikisi de ufak çaplı bir devrim gerçekleştirebilir ya da bir evrim başlatabilir. Bir takım elbisenin genetiğini değiştirmek, bir sabah altına spor pabuç çekmeye veya içine gömlek yerine tişört geçirmeye bakar.

 

Kumaş pantolonlar, etekler, gömlekler hep kırışır, kırışırken cildi ruhu da kırıştırır. İnsan onların içine sığamıyorsa toplar hepsini bir poşete sığdırır, kurtulur. Ütüyü de görüş alanından uzaklaştırır. Bir ütün olmayınca yaşamak için daha fazla vaktin oluyor, kesin bilgi.

 

İnsan hep şikâyet ediyor ama çoğu kez şikâyet ettiği durumu değiştirmek için harekete geçmiyor. Bazı şeyleri bugünden yarına değiştirmek gerçekten zor olabilir, ama sızlanmak her zaman en kolayı ve Şile denizi gibi içine çeken bir şey. Her şeyden şikâyet ederek hayat geçmiyor.

 

İnsanın kendini teslim edebileceği insanları gibi elbiseleri de olmalı.

 

Galiba ne giyiyorsak oyuz.

Facebook Yorumları
Yorumlar
14
Onay Bekleyenler
0
HTHayat Okuru ne diyor?
  •  
    27 Mart 2016 Pazar 15:21

    tembel de olabilir.

    Cevapla
  •  
    17 Mart 2016 Perşembe 05:34

    Cok hakli bence

    Cevapla
  •  
    12 Mart 2016 Cumartesi 22:02

    Harika çok güzel ama ne yazıkki yaşamak için bir işe gitmemiz, işe gidebilmek içinde o kırışık gömlekleri giymek zorundayız! İşi kökten çözmek gerek

    Cevapla
  •  
    12 Mart 2016 Cumartesi 14:49

    Evet insan ne giyiyiyorsa odur. Ne yiyorsa odur. Neyu ariyorda odur.

    Cevapla
  •  
    12 Mart 2016 Cumartesi 12:09

    Ne güzel kelimelere dökülmüş günümüz insanını mutsuz eden kurtulması kolay eziyet silsilesi

    Cevapla
  •  
    12 Mart 2016 Cumartesi 11:52

    Dogru

    Cevapla
  •  
    12 Mart 2016 Cumartesi 09:39

    Harika bir yazı.....Çok çokkkkk beğendim...

    Cevapla
  •  
    11 Mart 2016 Cuma 20:04

    Begendim

    Cevapla
  •  
    12 Mart 2016 Cumartesi 09:09

    aynen öyleeeeeee:)

  •  
    11 Mart 2016 Cuma 18:53

    Benim çok sevdiğim hikayelerden birine benziyor özet; zengin bir iş adamının şirketlerinden birinin zarar etmesinin ona hissettirdiği duygu ile bir çocuğun kumdan kalesinin yıkılmasının hissettirdiği, duygu aynıdır. Önemli olan hissedilen duygudur. Maddi değer teferruattır. Teşekkürler yazı için.

    Cevapla

  • Doğumda sancı neden olur?
    Doğumda sancı neden olur?

    Süresi : 01:49 İzlenme : 2538

  • 4 cilt tipine uygun kil maskesi tarifi
    4 cilt tipine uygun kil maskesi tarifi

    Süresi : 00:57 İzlenme : 1219

  • Hayvanlarla ilgili bilmediğiniz gerçekler
    Hayvanlarla ilgili bilmediğiniz gerçekler

    Süresi : 00:58 İzlenme : 403

  • Deprem çantasında neler olmalı?
    Deprem çantasında neler olmalı?

    Süresi : 01:14 İzlenme : 704

  • Kadınbudu kaplama tavuk!
    Kadınbudu kaplama tavuk!

    Süresi : 01:44 İzlenme : 1851

BURCUN BUGÜN NE SÖYLÜYOR?

Bugün sizi neler bekliyor? Aşk hayatınızda hangi sürprizler var? Sağlık, iş ve para konularında nelere dikkat etmelisiniz?

Copyright © 2014 - Tüm hakları saklıdır. Ciner Medya Tv Hizmetleri A.Ş. Üretim ve Tasarım CBG
Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön