7 yaşında bir çocuk, 7 yıllık bir anne

Bir çocuk, doğduğu andan itibaren yepyeni bir yaşamın kapılarını açarak geliyor. İnsan, kendini, kendi çocukluğunu da büyütüyor çocuğunu büyütürken. Hayata dair unuttuğu temel bilgilerin hepsinin üstünden bir kere daha geçiyor...

 

İlk senelerde fiziksel olarak çok çaba istiyor yeni bir bebek. Bitmeyen ihtiyaçlar döngüsünün içinde kendine alan açabilmeyi öğreniyor yeni anne ve baba. İlk senelerde kendinden geçmeyi, sonraki senelerde ise kendine dönüp bakmayı gerektiriyor çocuklu hayat.

 

7 yaşında bir çocuğun annesi olmak gerçekten çok güzel ve çok korkutucu ve çok meydan okuyucu olabiliyor. İlk senelerde edindiğim tüm vesveselerin geçersiz kılındığını, oyunun kurallarının, Uzay'ın büyüyen boyuyla, değişen konuşmasıyla, çeşitlenen düşüncesiyle birlikte her gün yeniden yazıldığını görüyorum artık.

 

"Çocuğum televizyon izlemesin, çocuğum şeker yemesin, düşmesin, kalkmasın, canı acımasın, hasta olmasın" diye ilk senelerimi dünyayla ve kendimle mücadele içinde geçirdikten sonra artık bambaşka bir yerden bakmayı öğreniyorum...

 

Ben ona, dengeyi, sağlığı, yaşamı, ölümü, iyiyi ve kötüyü, adili ve adaletsizi, zarifi ve kabayı, haklı ya da mutlu olmayı, özgürlüğü temel olarak öğrettim, diyorum kendi kendime...

 

Şimdi biliyorum ki onu düşmelerden, kötü rüyalardan, kötü insanlardan, ölümden, dünyanın adaletsizliğinden, savaşlardan, omurgasızlardan, şekerden, televizyondan.... ve daha binlercesinden korumak için bir faunusa kapatamam... Kurallar koyup önününü kesemem. Yapabileceğim şu ki, şimdiye kadar olan ve bundan sonraki, her gün bana bir miktar daha az ihtiyaç duyacağı hayatında, kendini koruması ve iyiyi kötüyü ayırt edebilmesi için gerekli donanımı verebilirim. Kendini güvende hissedeceği, onu törpülemeyecek bir çevre içinde oomasını (şimdilik) sağlayabilirim. Kendi yaşamımla ona rol model olabilirim. Onu içeriden güçlendirebilirim. Ve ilişkimizi sağlam tutabilirim.

 

7 yıllık annelik yolculuğumda öğrendiğim ikinci en önemli şey: "Anne babanın en önemli görevi, en hayati becerisi çocuğuyla olan ilişkisini sağlam tutmak, onun için ihtiyacı olduğu anda mevcut bulunmak olabilir." Bunun da bir kaç yolu var:

 

* Ne zaman ihtiyacı olsa başını koyabileceği bir kucak...

 

* Yargılamadan, suçlamadan, cezalandırmadan dinleyen bir kulak...

 

* Sevgiyle bakan, detayları kaçırmayan bir çift göz...

 

Anne - babada bunlar olsa yeterli sanırım. Gerisi çocuğun kendinde.

 

7 yaşla beraber bir de heyecan alıyor insanı. Çocuğum büyüyor evet, yakında gidecek (bu 7'den iki tane daha ya var, ya yok aynı evde geçireceğimiz diye düşünüyorum).... Zaman göreceli, yeni doğan bebeğin ilk ayları geçmek bilmezken bir anda seneler hızla değişir hale geliyorlar... Geriye, olabildiğince tadını çıkarmak kalıyor bir arada geçen günlerimizin. Ne olduğuna değil, nasıl olduğuna dikkat ederek daha çok... Onun, çocukluğuna dair güzela anılar biriktirmesini izlemek kalıyor ve konuşmasındaki son hataların da artık düzeldiğine şahit olmak... Sonrası iyilik ve güzellik, inşallah.

 

 

annelik yıllıklarım: 

balondan ağaca

kalbimin büyüdüğü 5 sene

Facebook Yorumları
Yorumlar
0
Onay Bekleyenler
0

  • Stresle baş etmek için 4 yoga pozu...
    Stresle baş etmek için 4 yoga pozu...

    Süresi : 05:20 İzlenme : 3336

  • Bu yiyecekleri ısıtmayın!
    Bu yiyecekleri ısıtmayın!

    Süresi : İzlenme : 1832

  • Ayaktaki basınç noktaları
    Ayaktaki basınç noktaları

    Süresi : 01:04 İzlenme : 2527

  • Evde maske yapımı
    Evde maske yapımı

    Süresi : 00:58 İzlenme : 1482

  • Anne karnında hafta hafta bebek gelişimi
    Anne karnında hafta hafta bebek gelişimi

    Süresi : 04:32 İzlenme : 30671

BURCUN BUGÜN NE SÖYLÜYOR?

Bugün sizi neler bekliyor? Aşk hayatınızda hangi sürprizler var? Sağlık, iş ve para konularında nelere dikkat etmelisiniz?

Copyright © 2014 - Tüm hakları saklıdır. Ciner Medya Tv Hizmetleri A.Ş. Üretim ve Tasarım CBG
Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön