Şiir...

Şiir...

Şayet diğer sanat dalları ile mukayese edecek olursak ,şiir belirgin bir biçimde insana, insanın kimseye kendine dahi itiraf edemediği karanlık ve kimsesiz duygularına en çok eğilen sanattı. Peki insanı gece incecik bir çarşaf gibi şehrin üzerine örtüldüğünde ve karanlık duvarlar hep birden düşmana hücum eder gibi üzerine üzerine geldiğinde şiire yönelten şey, aslında nedir? Daha doğrusu soruyu söyle sormalıyız: Niçin şiir okuruz? Dillendiremediğimiz hislerimize tercüman oldukları ve bize yalnız olmadığımızı hatırlattıkları için mi? Kendimizden bir parçayı hatta kimi şiirlerde büsbütün kendimizi bulgumuz ve orada bütün çıplaklığıyla var olduğumuz için mi? Nazım: "Matematik, sibernetik, müzik tüm bunlar, eninde sonunda insanlar sadece şiir okumayı öğrensinler ve anlasınlar diye gereklidir “derken acaba hakikaten haklı mıydı? Hakikatte hayattaki pek çok şeyin öncelikli gayesi insanlara şiir okuma ve anlama kabiliyeti kazandırmak ve onların yüreğini örten karanlık perdeyi kaldırıp şiirin esrarlı alemiyle tanıştırmak mı? Lakin şiir olmasa idi, söz olmasa idi halimiz nice olurdu? Yazı icat olunmadan, insanlar kendilerini ölüme ve kadere terk eyleyen duygularını kalem almadan evvel de şiir vardı. insan hayatı, aşkı yüreğinde bütün yönleriyle hissetmeye ve yasamaya başladığı andan yani dünyaya gözlerini hüzünle açtığı ilk andan beri...Ya şiir olmasaydı? Yıllar yılı hayalini kurduğunuz bir şeye hiç beklemediğiniz bir anda kavuştuğunuzu ve yine ansızın zorla elinizden alındığını düşünün? Düşünün: “Derdini derman bilip, hiddetinde dahi bir parça saadet bulduğunuz şayet şuracıkta ölmenizi istese durup bir dakika dahi düşünmeden canınıza kıyacağınız o kutlu insan bir gün apar topar evden çıkıyor ve bir daha asla geri gelmiyor saatten sonra yaşamak sizin için nasıl olur? Düşünün  elleriniz kollarınız bağlı ve ayaklarınız kan revan içinde bir uçurum kenarında çaresiz bekliyorsunuz halbuki bir adam sonrası ölüm bir adım sonrası hiç…


***


Nereden bilebilirdik asıl orada öleceğimizi, hüznümüzün bir kat daha artacağını. Umuda, mutluluğa denk gelebilmek arzusuyla sığınırdık şiire. Oysa asil ölüm, bunca vakit kaçıp durduğumuz ; yüzleşmeye  cesaret edeceğimiz acı gerçek meğer ordaymış. Nasıl da yanılmışız gönüllerimizde misafir edip kutsal bellediğimiz bir dediğini iki etmediğimiz o büyük ozanların süslü kelimelerine itimat ederken, meğer bizi nasıl da kandırmışlar .O hiç gelmeyecek güzel günlerin; insanların mutluluktan ne yapacağını ne edeceğini şaşırdığı o kutlu yerin, hiçbir kalemin yazamayacağı, dilin anlatamayacağı karlılarında mest olacağımız o güzellerin, göğün alaca mavisiyle buluşup sonsuza uzanan o yemyeşil ovanın hülyasıyla…

 

Sefa Taşkın

***

 

Siz de yazınızı gönderin, yayınlayalım

HTHayat.com Okur Blogu herkese açık!

Facebook Yorumları
Yorumlar
3
Onay Bekleyenler
0
HTHayat Okuru ne diyor?
  •  
    22 Eylül 2017 Cuma 01:05

    Emeğine sağlık kardeşim , çok başarılı olmuş.

    Cevapla
  •  
    21 Eylül 2017 Perşembe 18:25

    Olağanüstü derecede hoş tebrikler genç yazar..

    Cevapla
  •  
    22 Eylül 2017 Cuma 13:44

    teşekkür ederım saygılarımla


  • Hafif pizza tarifi
    Hafif pizza tarifi

    Süresi : 01:28 İzlenme : 7253

  • Nazlı Çevik Azazi'den kısa bir masal...
    Nazlı Çevik Azazi'den kısa bir masal...

    Süresi : İzlenme : 181

  • Ne zaman su içilmez?
    Ne zaman su içilmez?

    Süresi : İzlenme : 6069

  • Fıstık ezmesi nasıl yapılır?
    Fıstık ezmesi nasıl yapılır?

    Süresi : 00:49 İzlenme : 2838

  • Ayaktaki basınç noktaları
    Ayaktaki basınç noktaları

    Süresi : 01:04 İzlenme : 3124

Copyright © 2014 - Tüm hakları saklıdır. Ciner Medya Tv Hizmetleri A.Ş. Üretim ve Tasarım CBG
Yukarı Git
HTHayat Mobil Sürümüne Dön